(ភ្នំពេញ)៖ លោក ផ្លុង តូន គ្រូឧទ្ទេសវិទ្យាស្ថានជាតិអប់រំ បានលើកឡើងថា បច្ចេកវិទ្យាមិនមែនជាការប្រើប្រាស់ដើម្បីជំនួសគ្រូទេ ប៉ុន្តែជាឧបករណ៍គាំទ្រដ៏សំខាន់ ដែលអាចជួយឲ្យការបង្រៀនកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព មានភាពទាក់ទាញ និងអាចកំណត់លទ្ធផលសិក្សាបានច្បាស់លាស់។

លោកបានលើកឡើងបែបនេះ នៅថ្ងៃទី១៧ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦ ក្នុងឱកាសធ្វើបទបង្ហាញស្តីពី «គរុកោសល្យ និងវិធីសាស្រ្តបង្រៀនកម្រិតឧត្តមសិក្សា» ក្នុងវគ្គបណ្តុះបណ្តាលសំខាន់មួយ ដែលផ្តោតលើ «គោលការណ៍គ្រឹះនៃមុខងារសាធារណៈ និងគុណសម្បត្តិនៃឥរិយាបថរបស់មន្រ្តីរាជការ» និង «សុក្រឹត្យការគរុកោសល្យ និងវិធីសាស្រ្តបង្រៀន»។ វគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ ត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយពុទ្ធិកសាកលវិទ្យាល័យព្រះសីហមុនីរាជា ដោយមានការចូលរួមយ៉ាងច្រើនកុះករពីសមណនិស្សិត និស្សិត និងមន្រ្តីរាជការជាច្រើនរូប ដែលបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ចំពោះការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពវិជ្ជាជីវៈ។

ក្នុងបទបង្ហាញ លោក ផ្លុង តូន បានផ្តោតលើការពន្យល់អំពី តួនាទីស្នូលនៃគរុកោសល្យក្នុងបរិបទអប់រំទំនើប ដោយបានបញ្ជាក់ថា គរុកោសល្យមិនមែនគ្រាន់តែជាវិធីសាស្រ្តបង្រៀនទេ ប៉ុន្តែជាវិទ្យាសាស្រ្ត និងសិល្បៈនៃការរៀបចំបទពិសោធន៍សិក្សា ដែលអាចឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការចម្រុះរបស់អ្នកសិក្សា និងការផ្លាស់ប្តូររហ័សនៃចំណេះដឹងសង្គម។ លោកបានលើកឡើងថា ការបង្រៀនកម្រិតឧត្តមសិក្សានៅសម័យបច្ចុប្បន្ន ត្រូវផ្អែកលើអ្នកសិក្សាជាមជ្ឈមណ្ឌល ជំរុញការគិតវិភាគ ការស្រាវជ្រាវ និងការរៀនដោយខ្លួនឯង។ បន្តទៅទៀតនលោកក៏បានបញ្ជាក់ពី សារៈសំខាន់នៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល និងបច្ចេកវិទ្យាសប្បនិម្មិត ក្នុងការបង្រៀន ដូចជា ការប្រើវេទិកាសិក្សាអនឡាញ ឧបករណ៍ជំនួយការស្រាវជ្រាវ កម្មវិធីគ្រប់គ្រងការសិក្សា និងឧបករណ៍ឆ្លាតវៃសម្រាប់ការរៀបចំផែនការបង្រៀន។

លោកបានបញ្ជាក់ថា បច្ចេកវិទ្យាមិនមែនជាការប្រើប្រាស់ដើម្បីជំនួសគ្រូទេ ប៉ុន្តែជាឧបករណ៍គាំទ្រដ៏សំខាន់ ដែលអាចជួយឲ្យការបង្រៀនកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព មានភាពទាក់ទាញ និងអាចកំណត់លទ្ធផលសិក្សាបានច្បាស់លាស់។ ក្នុងវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ លោកបានលើកឡើងបន្ថែមថា គរុកោសល្យមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការបង្កើតអត្តសញ្ញាណវិជ្ជាជីវៈរបស់គ្រូ ដោយជំរុញឲ្យគ្រូអនុវត្តការបង្រៀនដោយការឆ្លុះបញ្ចាំងខ្លួនឯង ការប្រើភស្តុតាងវិទ្យាសាស្រ្ត និងការទទួលយកមតិកែលម្អពីសិស្ស ដើម្បីកែសម្រួលវិធីសាស្រ្តបង្រៀនឲ្យសមស្រប និងលើកកម្ពស់គុណភាពអប់រំជាប្រព័ន្ធ។

បន្ថែមពីនេះ លោក ផ្លុង តូន បានពន្យល់អំពី វិសាលភាពនៃគរុកោសល្យ ដែលគ្របដណ្តប់គ្រប់កម្រិតអប់រំ ចាប់ពីអប់រំចំណេះដឹងទូទៅ ឧត្តមសិក្សា រហូតដល់ការអប់រំពេញវ័យ ព្រមទាំងបរិបទសិក្សាផ្លូវការ និងក្រៅផ្លូវការ។ លោកបានលើកឡើងថា វិស័យស្នូលនៃគរុកោសល្យរួមមាន វិធីសាស្រ្ត និងយុទ្ធសាស្រ្តបង្រៀន ការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សា ការវាយតម្លៃសិក្សា ទ្រឹស្តីនៃការរៀន ការអប់រំគ្រូបង្រៀន និងការស្រាវជ្រាវអប់រំ។ ជាមួយគ្នានេះ លោកក៏បានលើកឡើងអំពី ដំណាក់កាលអាទិភាពចំនួន ៨ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការកែលម្អប្រព័ន្ធអប់រំជាតិ រួមមាន៖ ១) ការលើកកម្ពស់គុណភាពអប់រំ ២) ការពង្រឹងការគ្រប់គ្រងបុគ្គលិក ៣) កំណែទម្រង់ប្រព័ន្ធប្រឡង ៤) ការលើកកម្ពស់ឧត្តមសិក្សា ៥) ការអភិវឌ្ឍជំនាញយុវជន ៦) កំណែទម្រង់ការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុសាធារណៈ ៧) ការជំរុញការអប់រំកាយ និងកីឡា ៨) ការបង្កើតអង្គភាពស្រាវជ្រាវគោលនយោបាយអប់រំ។

មុននឹងបញ្ចប់បទបង្ហាញ លោកបានបញ្ជាក់ពី វត្ថុបំណងស្នូលនៃប្រធានបទ «គរុកោសល្យ និងវិធីសាស្រ្តបង្រៀនកម្រិតឧត្តមសិក្សា» ដោយផ្តោតលើ ការកំណត់គោលការណ៍បង្រៀន ការវិភាគច្បាប់នៃការបង្រៀន និងការអនុវត្តការបង្រៀនប្រកបដោយការច្នៃប្រឌិតផ្អែកលើច្បាប់នៃការបង្រៀន និងការរៀន អ្វីដែលសំខាន់នោះជាការលើកឡើងអំពីច្បាប់ទាំង៧ នៃការបង្រៀន របស់លោក ចន មីលតុន ហ្គ្រេហ្គោរី (John Milton Gregory) ដែលជាមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍការបង្រៀនប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងមានគុណភាពខ្ពស់នៅកម្រិតឧត្តមសិក្សា ជាពិសេសការសួរសំណួរចម្លើយ ដោយសិក្ខាកាមបានចូលរួមសួរសំណួរ និងផ្លាស់ប្តូរយោបល់យ៉ាងសកម្ម ជាមួយវាគ្មិនអំពីបទពិសោធន៍បង្រៀន ការអនុវត្តវិធីសាស្រ្តបង្រៀនទំនើប និងបញ្ហាប្រឈមជាក់ស្តែងក្នុងការបង្រៀនកម្រិតឧត្តមសិក្សា ដែលត្រូវបានឆ្លើយតប និងផ្តល់អនុសាសន៍យ៉ាងច្បាស់លាស់ និងមានអត្ថប្រយោជន៍ជាក់ស្តែង៕