(ឧត្ដរមានជ័យ)៖ លោក វាន់ សំភាស់ ប្រធានអង្គការ អេដ អេ អាក់ស្យុង (AEA) បានឲ្យដឹងថា មកទល់ពេលបច្ចុប្បន្ន អង្គការបានរួមចំណែកយ៉ាងសកម្មជាមួយក្រសួងអប់រំ រដ្ឋបាលខេត្តឧត្តរមានជ័យ និងអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ ក្នុងការជួយគាំទ្រកុមាររងផលប៉ះពាល់ពីជម្លោះព្រំដែន ប្រមាណ១៥,០០០នាក់ ដែលកំពុងស្នាក់នៅមណ្ឌលជនភៀសសឹក និងមិនទាន់អាចត្រឡប់ទៅកាន់លំនៅដ្ឋានវិញបាននៅឡើយ។

ថ្លែងប្រាប់អ្នកសារព័ត៌មាន លោក វាន់ សំភាស់ បានបញ្ជាក់យ៉ាងដូច្នេះថា «សម្រាប់តែនៅក្នុងខេត្តឧត្ដរមានជ័យ អង្គការ អេដ អេ អាក់ស្យុង បានចូលរួមគាំទ្រជាង៨០សាលារៀន ដែលមានកុមារជាង ១៥,០០០នាក់ កំពុងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីកិច្ចសហការរវាងក្រសួងអប់រំ និងអង្គការ AEA ក្នុងការធានាឲ្យកុមារអាចបន្តការសិក្សាបាន ទោះស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាកក្តី»។

ប្រធានអង្គការ AEA បានបន្តថា កុមារនៅក្នុងខេត្តឧត្ដរមានជ័យ ដែលរងផលប៉ះពាល់ពីជម្លោះ មានចំនួនប្រមាណ១៥,០០០នាក់។ ក្នុងចំណោមនោះ អង្គការបានផ្តល់ជូនសម្ភារៈសិក្សាជាច្រើន ដូចជា កាបូប សៀវភៅ សម្ភារៈរៀនផ្សេងៗ មធ្យោបាយធ្វើដំណើរ រួមទាំងកង់សម្រាប់កុមារដែលរស់នៅឆ្ងាយពីសាលារៀន ព្រមទាំងកញ្ចប់អាហារ ទឹកដោះគោ និងជំនួយចាំបាច់ផ្សេងទៀត។

លោក វាន់ សំភាស់ បានយល់ឃើញថា ជម្លោះព្រំដែនរវាងកម្ពុជា និងថៃ បានបង្កផលប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់កុមារ ជាពិសេសការបាត់បង់ឱកាសក្នុងការសិក្សារៀនសូត្រ។ ដោយហេតុនេះ រាជរដ្ឋាភិបាល ក្រសួង អាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ បានប្រឹងប្រែងយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ ដើម្បីធានាឱ្យការអប់រំនៅតែជាចំណុចស្នូលនៃការកសាង និងអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ។

លោកបន្ថែមថា ការផ្តល់ឱកាសឲ្យកុមារបានបន្តការសិក្សា ព្រមទាំងមានពេលវេលាលេងសើចតាមវ័យ គឺជារឿងចាំបាច់ ដើម្បីជួយបំពេញចំណេះដឹង និងជំនាញ ទោះស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយ។ លោកសង្ឃឹមថា កុមារទាំងនេះនឹងក្លាយជាសសរទ្រូងរបស់ប្រទេសជាតិ នាពេលអនាគត ទាំងក្នុងការការពារជាតិ និងការអភិវឌ្ឍសង្គមជាតិ។

ក្នុងឱកាសនេះផងដែរ លោក វាន់ សំភាស់ បានអំពាវនាវដល់សាធារណជន និងអ្នកមានលទ្ធភាព សូមបន្តចូលរួមជួយគាំទ្រដល់ក្រសួង មន្ទីរ និងអង្គការពាក់ព័ន្ធ ជាពិសេសការចែករំលែកសម្ភារៈសិក្សា និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ចាំបាច់ ដើម្បីជួយកុមារៗដែលមិនទាន់អាចត្រឡប់ទៅលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេវិញបាន។

ដោយឡែក លោក ភ្លុង គយ ប្រធានការិយាល័យអប់រំ យុវជន និងកីឡា នៅក្រុងសំរោង និងជាប្រធានគ្រប់គ្រងសាលារៀនបណ្ដោះអាសន្ន បានបញ្ជាក់ថា សាលានេះមានបែងចែកជា១២បណ្ដុំ ថ្នាក់មតេយ្យ៣បណ្ដុំ និងមានថ្នាក់ទី១ ដល់ទី៦ និងមានថ្នាក់ទី៧មួយថ្នាក់ និងថ្នាក់ទី ៨,៩,១០ មួយថ្នាក់ដាក់បញ្ចូលគ្នា។

លោកបន្តថា បើនិយាយពីការលំបាក គឺមានច្រើន ពោលតាំងពីថ្ងៃផ្ទុះសង្គ្រាមមកសាលាបានបិទ គឺទាំងសិស្ស និងគ្រូបង្រៀន ជាជនភៀសសឹក។ ដោយពីដំបូងរៀនដោយក្រាលតង់តូចក្រោមម្លប់ឈើ ហើយការសិក្សាមិនអាចរៀនគ្រប់ម៉ោងទេ ព្រោះត្រូវការម្លប់ពីដើមឈើ ក្រោយមកទើបមានអង្គការ និងក្រសួង និងសប្បុរសជន ជួយជាតង់សម្រាប់ធ្វើថ្នាក់រៀន ការិយាល័យ បណ្ណាល័យ សម្រាប់ស្តុកឥវ៉ាន់ជាដើម៕