(សៀមរាប)៖ មានរយៈពេលជិត១ឆ្នាំមកហើយ ដែលអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា និងក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ បានសហការគ្នាតាមរយៈគម្រោងបណ្តុះបណ្តាលជំនាញវិជ្ជាជីវៈដូនតា នៅទីស្នាក់ការអង្គភាពគម្រោងភូមិធម្មជាតិរុនតាឯក បានបើកវគ្គបង្ហាត់បង្រៀនផ្នែក «គំនូរបុរាណ» ដល់ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្រុងរុនតាឯកតេជោសែន មានសិក្ខាកាមចំនួន១៤នាក់។
ការងារនេះធ្វើឡើង ក្នុងបំណងអភិរក្ស និងផ្ទេរចំណេះដឹងអ្នកបន្តវេនមរតកនេះទៅថ្ងៃអនាគត ដ្បិតគំនូរបុរាណ ជាមរតកវប្បធម៌ដ៏មានតម្លៃ ដែលកូនខ្មែរត្រូវថែរក្សាឱ្យបានគង់វង្ស។

លោក យិន លាង ជាគ្រូបង្រៀនផ្នែកគំនូរបុរាណ បានឱ្យដឹងថា ការបង្រៀនគំនូរបុរាណដល់សិក្ខាកាមទាំង១៤នាក់ នៅគ្រាដំបូងៗមានការលំបាកខ្លះដែរ ព្រោះពួកគេ គ្មានមូលដ្ឋាន គ្រឹះផ្នែកនេះ។ ប៉ុន្តែ ក្រោយពីបានការបណ្តុះបណ្តាលជិតមួយឆ្នាំមកនេះ ឃើញថា សិក្ខាកាមបានយល់ដឹង និងចេះគូរគំនូរបុរាណបានលទ្ធផលល្អប្រសើរច្រើន ដែលធ្វើឱ្យលោក ជាគ្រូបង្គោលមានចិត្តសោមនស្សក្រៃលែង។

ការបង្រៀននេះសោត លោកបង្រៀនសិស្សឱ្យស្គាល់ពីក្បាច់ខ្មែរ និងក្បួនខ្នាតតាមលំនាំគំនូរបុរាណនៅតាមថែវព្រះវិហារព្រះកែវមរតក ដោយដកស្រង់រូបតួអង្គសំខាន់ៗ នៅក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍។

លោក យិន លាង បានសំណូមពរដល់រាជរដ្ឋាភិបាល និងស្ថានប័នពាក់ព័ន្ធ ដូចជាអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា និងក្រសួងវប្បធម៌និងវិចិត្រសិល្បៈ សូមឱ្យគម្រោងបណ្តុះបណ្តាល ជំនាញវិជ្ជាជីវៈដូនតា ខាងគំនូរបុរាណនេះអាចបន្តដំណើរបានរយៈពេល១ឆ្នាំទៅមុខថែមទៀត ដើម្បីឱ្យសិក្ខាកាមដែលកំពុងរៀនជំនាញនេះ រៀនសូត្រឱ្យបានជ្រៅជ្រះ និងទូលំទូលាយ។

លោកយល់ថា គំនូរបុរាណមានសារសំខាន់ ដែលមិនត្រឹមតែផ្សព្វផ្សាយឱ្យកូនខ្មែរជំនាន់ក្រោយបានយល់ដឹង ហើយក្លាយទៅជាអ្នកបន្តវេនពីដូនតាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជួយឱ្យប្រជាពលរដ្ឋមានចំណេះយកទៅបង្កើតជាមុខរបរដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។

លោក វ៉ាន់ ពន្លឺ អាយុ៤៣ឆ្នាំ ជាសិក្ខាកាមផ្នែកគំនូរបុរាណ និយាយថា លោកត្រេកអរនៅពេលដែលមានគ្រូមកបង្រៀនគំនូរបុរាណក្នុងតំបន់ដែលគាត់រស់នៅ។
លោកមានចិត្តស្រឡាញ់គំនូរបុរាណ រួមជាមួយឆន្ទៈ និងទេពកោសល្យពីកំណើតផង ក្រោយពេលទទួលបានការបង្ហាត់បង្រៀន ពីគ្រូជំនាញផងកាន់តែជួយជំរុញ ឱ្យលោកបានយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់ពីមួយជំហានទៅមួយជំហាន និងអាចអភិវឌ្ឍចំណេះដឹងបានប្រសើរឡើងថែមទៀត។

ក្នុងរយៈពេលជិត១ឆ្នាំមកនេះ លោក ពន្លឺ បានរៀនគំនូរបុរាណយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ យល់ដឹងពីក្បួនខ្នាត និងលក្ខណៈនៃក្បាច់ ហើយនៅពេលលោកសម្លឹងមើលគំនូរបុរាណ គឺកាន់តែធ្វើឱ្យលោកចាប់អារម្មណ៍ ដក់ជាប់ក្នុងចិត្ត និងមានចិត្តស្ងប់ថែមទៀតផង។

ចំណែកអ្នកស្រី ឡាច ពឿត អាយុ៣៧ឆ្នាំ គឺជាសិក្ខាកាមម្នាក់ទៀត បានប្រាប់ថា ការណ៍ដែលអ្នកស្រីបានជ្រើសរើសរៀនគំនូរបុរាណ ព្រោះអ្នកស្រីស្រលាញ់ក្បូរក្បាច់នៅតាមប្រាសាទ ដែលវាតែងដក់ជាប់ចិត្តជានិច្ច ចង់គូរ ចង់រៀន ពេលដែលមានឱកាសរៀនទើបចូលរៀនដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ។

ដ្បិតគ្មានមូលដ្ឋានគ្រឹះលើផ្នែកនេះតែដោយចិត្តស្រលាញ់ អ្នកស្រីបានខិតខំរៀនសូត្រពីលោកគ្រូបង្គោលទាំងទ្រឹស្តី និងអនុវត្តផ្ទាល់ រហូតអាចគូរបានដោយលទ្ធផលល្អប្រសើរ និងមានបំណងប្រើចំណេះដឹងនេះដើម្បីគូរគំនូរសម្រាប់លក់ទៀតផង៕