(ភ្នំពេញ)៖ ជាទូទៅការប្រែប្រួលអាកាសធាតុត្រូវបានគេវាស់វែងតាមរយៈកម្រិតកម្ដៅជាអង្សាសេ ការកើនឡើងនៃកម្រិតទឹកសមុទ្រ ឬភាពញឹកញាប់នៃគ្រោះមហន្តរាយធម្មជាតិ។ ប៉ុន្តែផលវិបាកមួយដែលផ្ទាល់ និងជាក់ស្តែងបំផុតដែលកំពុងកើតឡើងនៅតាមកន្លែងធ្វើការទូទាំងពិភពលោក គឺការធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់នៃផលិតភាពការងាររបស់មនុស្ស។

នៅពេលសីតុណ្ហភាពសកលកើនឡើង សម្ពាធលើរាងកាយមនុស្សក៏កើនឡើងដូចគ្នា។ កម្ដៅមិនមែនគ្រាន់តែធ្វើឱ្យយើងមិនស្រួលខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាកត្តាដែលកំណត់សមត្ថភាពរាងកាយផងដែរ។ កម្មករដែលធ្វើការក្រោមសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ ជាពិសេសនៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម សំណង់ និងផលិតកម្ម គឺឆាប់អស់កម្លាំង ត្រូវការពេលវេលាសម្រាកយូរជាងមុន និងប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់នៃជំងឺដែលកើតចេញពីកម្ដៅ។ សូម្បីតែបរិយាកាសធ្វើការក្នុងអគារ ក៏មិនមានសុវត្ថិភាពទាំងស្រុងដែរ។ ដោយសារប្រព័ន្ធត្រជាក់មិនគ្រប់គ្រាន់ និងតម្លៃថាមពលកើនឡើង បានធ្វើឱ្យការិយាល័យ និងរោងចក្រជាច្រើនពិបាកក្នុងការរក្សាស្ថានភាពការងារឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។

ភស្តុតាងវិទ្យាសាស្ត្របានបង្ហាញកាន់តែច្បាស់ថា ផលិតភាពការងារនឹងធ្លាក់ចុះនៅពេលសីតុណ្ហភាពឡើងហួសកម្រិតកំណត់។ ការងារដែលទាមទារការផ្តោតអារម្មណ៍ ភាពជាក់លាក់ ឬការអត់ធ្មត់ខាងរាងកាយ កាន់តែមានការលំបាក។ ការខុសឆ្គងកើនឡើង ការសម្រេចចិត្តមានភាពយឺតយ៉ាវ និងផលិតផលសរុបមានការធ្លាក់ចុះ។ ក្នុងវិស័យដែលពេលវេលាមានសារៈសំខាន់បំផុត ដូចជាការដាំដុះ និងការប្រមូលផលក្នុងវិស័យកសិកម្ម បញ្ហានេះអាចជះឥទ្ធិពលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ផលិតកម្មស្បៀង និងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់។

គ្រោះមហន្តរាយធម្មជាតិបានធ្វើឱ្យបញ្ហានេះកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។ ទឹកជំនន់ ព្យុះ និងគ្រោះរាំងស្ងួត បានរំខានដល់ប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូន បំផ្លាញហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងរំខានដល់ប្រតិបត្តិការអាជីវកម្ម។ កម្មករអាចនឹងមិនអាចទៅកន្លែងធ្វើការបាន ខណៈដែលក្រុមហ៊ុនត្រូវខាតបង់ដោយសារការផ្អាកប្រតិបត្តិការ។ នៅតាមតំបន់ដែលងាយរងគ្រោះ ការកើតមានគ្រោះថ្នាក់ដោយសារអាកាសធាតុញឹកញាប់អាចបំផ្លាញស្ថិរភាពសេដ្ឋកិច្ច ដែលបង្ខំឱ្យអាជីវកម្មត្រូវកាត់បន្ថយទំហំ ឬរើទីតាំង។

ផលប៉ះពាល់សុខភាពក៏ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ផងដែរ។ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុជួយជំរុញដល់ការរីករាលដាលនៃជំងឺ ធ្វើឱ្យគុណភាពខ្យល់ធ្លាក់ចុះ និងបង្កើនការប៉ះពាល់នឹងសារធាតុពុល។ សុខភាពមិនល្អប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ដល់ការមកធ្វើការ ការបំពេញការងារ និងសមត្ថភាពការងាររយៈពេលវែង។

ជាឧទាហរណ៍ កម្រិតនៃការបំពុលខ្យល់ដែលកើនឡើងអាចបំផ្លាញមុខងារនៃការចងចាំ និងការគិត ដែលកាត់បន្ថយផលិតភាពសូម្បីតែចំពោះអ្នកដែលមានសុខភាពល្អ។
បន្ទុកនេះមិនមានភាពស្មើគ្នាទេ។ ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ដែលកម្លាំងពលកម្មភាគច្រើនធ្វើការងារនៅខាងក្រៅ និងមានការចូលទៅប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាត្រជាក់មានកម្រិត គឺរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងជាងគេ។ កម្មករក្រៅប្រព័ន្ធ ដែលជារឿយៗខ្វះការការពារការងារ និងលក្ខខណ្ឌការងារដែលបត់បែន គឺងាយរងគ្រោះបំផុត។ នេះមិនត្រឹមតែនាំមកនូវកង្វល់ខាងសេដ្ឋកិច្ចប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាបញ្ហាសមធម៌ និងយុត្តិធម៌សង្គមផងដែរ។

ផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ច គឺពិតជាធំធេង។ ការធ្លាក់ចុះនៃផលិតភាពមានន័យថាទិន្នផលសេដ្ឋកិច្ចទាប ការចំណាយប្រតិបត្តិការកើនឡើង និងការថយចុះនៃសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែង។ យូរៗទៅ វានឹងធ្វើឱ្យកំណើនសេដ្ឋកិច្ចជាតិយឺតយ៉ាវ និងដាក់បន្ទុកលើធនធានសាធារណៈ ជាពិសេសក្នុងប្រទេសដែលកំពុងខិតខំអភិវឌ្ឍខ្លួនឱ្យបានឆាប់រហ័ស។

ការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនេះ ទាមទារឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរការយល់ដឹងអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ វាមិនមែនគ្រាន់តែជាបញ្ហាបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាបញ្ហាកម្លាំងពលកម្ម និងសេដ្ឋកិច្ចផងដែរ។ រដ្ឋាភិបាល និងអាជីវកម្មត្រូវតែវិនិយោគលើវិធានការសម្របខ្លួន រួមមាន ការកែលម្អលក្ខខណ្ឌការងារ ការកែសម្រួលម៉ោងធ្វើការ និងការពង្រឹងស្តង់ដារសុខភាព និងសុវត្ថិភាពការងារ។ ការបង្កើតថ្មីដូចជា ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលធន់នឹងអាកាសធាតុ ប្រព័ន្ធត្រជាក់ដែលមានប្រសិទ្ធភាព និងការរៀបចំកាលវិភាគការងារដែលគិតគូរពីកម្ដៅ អាចជួយកាត់បន្ថយការខាតបង់ផលិតភាពបាន។

ទន្ទឹមគ្នានេះ ដំណោះស្រាយរយៈពេលវែងអាស្រ័យលើការកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ដើម្បីកាត់បន្ថយការកើនឡើងកម្ដៅបន្ថែមទៀត។ បើគ្មានសកម្មភាពច្បាស់លាស់ទេ ការខាតបង់ផលិតភាពដែលយើងជួបប្រទះនៅថ្ងៃនេះ នឹងក្លាយជាកម្រិតស្តង់ដារសម្រាប់ថ្ងៃអនាគត។

ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុកំពុងផ្លាស់ប្តូរមិនត្រឹមតែបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលមនុស្សធ្វើការទៀតផង។ ការការពារផលិតភាពការងារនៅក្នុងពិភពលោកដែលកំពុងឡើងកម្ដៅ គឺជារឿងចាំបាច់ មិនមែនគ្រាន់តែសម្រាប់សមិទ្ធផលសេដ្ឋកិច្ចប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគឺសម្រាប់សុខុមាលភាព និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់កម្មករគ្រប់ទីកន្លែង៕