(ភ្នំពេញ)៖ ខណៈពេលដែលប្រទេសកម្ពុជាកំពុងរៀបចំខ្លួនដើម្បីប្រឈមមុខនឹងការមកដល់នៃបាតុភូតអែលនីញ៉ូ (El Niño) ព្រៃឈើរបស់យើងកំពុងជួបប្រទះនូវការប្រឈមប្រចាំឆ្នាំដ៏ធំបំផុតមួយ។ សីតុណ្ហភាពកាន់តែក្តៅខ្លាំង គ្រោះរាំងស្ងួតអូសបន្លាយពេលយូរ កម្ទេចកាកសំណល់រុក្ខជាតិស្ងួតហួតហែង និងខ្យល់បក់បោកខ្លាំង បានជំរុញឱ្យហានិភ័យនៃភ្លើងឆេះព្រៃកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ ផ្កាភ្លើងតែមួយ អាចបំផ្លាញព្រៃឈើដែលបានចំណាយពេលរាប់ជំនាន់មនុស្សទម្រាំតែដុះលូតលាស់ឡើង។

នៅក្នុងរដូវកាលដ៏សំខាន់នេះ មានក្រុមបុរសនិងស្ត្រីមួយក្រុមដែលនឹងឈរជើងនៅសមរភូមិជួរមុខជារៀងរាល់ថ្ងៃ គឺ «មន្ត្រីឧទ្យានុរក្ស» របស់យើង។
មនុស្សជាច្រើនមើលឃើញថាមន្ត្រីឧទ្យានុរក្ស គ្រាន់តែជាមន្ត្រីអនុវត្តច្បាប់ដែលដើរល្បាតក្នុងតំបន់ការពារតែប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ពួកគាត់មានតួនាទីលើសពីនេះឆ្ងាយណាស់។ ពួកគាត់គឺជាអ្នកថែរក្សាព្រៃឈើ ជាអ្នកការពារសត្វព្រៃ ជាអ្នកថែទាំប្រភពទឹក និងជាអ្នកឆ្លើយតបដំបូងគេនៅពេលដែលធម្មជាតិរងការគំរាមកំហែង។ នៅក្នុងកំឡុងពេលមានបាតុភូតអែលនីញ៉ូនេះ ការទទួលខុសត្រូវរបស់ពួកគាត់កាន់តែធំធេងឡើងទ្វេដង។

ភារកិច្ចចម្បងរបស់មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សគ្រប់រូប គឺការបង្ការទប់ស្កាត់។ ការការពារមិនឱ្យកើតមានភ្លើងឆេះព្រៃ គឺមានប្រសិទ្ធភាពជាងការពន្លត់ឆ្ងាយណាស់។ មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សគួរតែបង្កើនការដើរល្បាតនៅក្នុងតំបន់ដែលងាយឆេះ ជាពិសេសនៅតាមជាយព្រៃ ព្រៃសហគមន៍ តំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ និងទីតាំងដែលដីកសិកម្មប៉ះភ្ជាប់នឹងព្រៃការពារ។ ការបង្ហាញវត្តមានដើរល្បាតមិនត្រឹមតែជួយស្វែងរកគ្រោះថ្នាក់បានទាន់ពេលវេលាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយទប់ស្កាត់សកម្មភាពខុសច្បាប់ទាំងឡាយណាដែលបង្កើនហានិភ័យនៃភ្លើងឆេះព្រៃផងដែរ។

មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សគួរតែពង្រឹងការឃ្លាំមើលដោយប្រើប្រាស់រាល់ឧបករណ៍ដែលអាចរកបាន។ រូបភាពពីផ្កាយរណប ដ្រូន (Drones) ប្រព័ន្ធ GPS ការទស្សន៍ទាយអាកាសធាតុ ផែនទីហានិភ័យភ្លើងឆេះព្រៃ និងប្រព័ន្ធរាយការណ៍ពីសហគមន៍ អាចជួយកំណត់អត្តសញ្ញាណគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចកើតមាន មុនពេលវាក្លាយជាគ្រោះអាសន្ន។ ការតាមដានប្រចាំថ្ងៃគួរតែជារឿងធម្មតាដែលត្រូវធ្វើជាប្រចាំពេញមួយរដូវប្រាំង។

អ្វីដែលសំខាន់ដូចគ្នាដែរនោះ គឺការធ្វើការងារយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយសហគមន៍មូលដ្ឋាន។ មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សគួរតែជួបប្រជុំជាទៀងទាត់ជាមួយមេភូមិ សមាជិកសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិ កសិករ ព្រះសង្ឃ លោកគ្រូអ្នកគ្រូ និងក្រុមយុវជន ដើម្បីពន្យល់ពីហានិភ័យនៃភ្លើងឆេះព្រៃ និងការលើកកម្ពស់ការអនុវត្តប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។ ការយល់ដឹង គឺជាទម្រង់នៃការបង្ការដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតមួយ។ នៅពេលដែលសហគមន៍យល់ពីគ្រោះថ្នាក់ ពួកគេនឹងក្លាយជាដៃគូក្នុងការការពារព្រៃឈើ។

មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សក៏គួរតែជួយបង្កើតក្រុមការងារបង្ការភ្លើងឆេះព្រៃសហគមន៍ នៅក្នុងភូមិឋានដែលស្ថិតនៅជិតតំបន់ការពារផងដែរ។ ក្រុមអ្នកស្ម័គ្រចិត្តទាំងនេះអាចជួយតាមដានស្ថានភាពក្នុងតំបន់ ថែទាំខ្សែក្រវាត់ការពារភ្លើង រាយការណ៍ពីផ្សែងភ្លើងភ្លាមៗ និងជួយជ្រោមជ្រែងដល់កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងពន្លត់ភ្លើងក្នុងដំណាក់កាលដំបូង រហូតដល់ក្រុមការងារជំនាញមកដល់។ សហគមន៍ដែលមានការត្រៀមលក្ខណៈល្អ ជារឿយៗអាចទប់ស្កាត់ភ្លើងមិនឱ្យរីករាលដាលធំដុំបាន។

ការអនុវត្តច្បាប់នៅតែជាកត្តាចាំបាច់មិនអាចខ្វះបាន។ មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សត្រូវតែទប់ស្កាត់ឱ្យបានម៉ឺងម៉ាត់នូវការកាប់ឈើខុសច្បាប់ ការផលិតធ្យូង ការទន្ទ្រានកាន់កាប់ដីធ្លី និងការដុតព្រៃដោយគ្មានការអនុញ្ញាតនៅក្នុងតំបន់ការពារ។ នៅក្នុងកំឡុងពេលមានគ្រោះរាំងស្ងួត សកម្មភាពទាំងនេះបង្កើនលទ្ធភាពនៃការកើតមានភ្លើងឆេះព្រៃដ៏មហន្តរាយ។ ការអនុវត្តច្បាប់ដោយសមធម៌ ម៉ឺងម៉ាត់ និងជាប់លាប់ មិនត្រឹមតែការពារព្រៃឈើប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងការពារសហគមន៍ដែលរស់នៅក្បែរនោះផងដែរ។

ការត្រៀមលក្ខណៈរួចរាល់ ក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នាដែរ។ មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សគួរតែពិនិត្យមើលឧបករណ៍ពន្លត់អគ្គិភ័យ ធានាថាប្រព័ន្ធទំនាក់ទំនងដំណើរការបានល្អ កំណត់ប្រភពទឹកសម្រាប់ការឆ្លើយតបបន្ទាន់ ថែទាំផ្លូវធ្វើដំណើរ និងធ្វើការសម្របសម្រួលយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ភ្នាក់ងារពន្លត់អគ្គិភ័យ កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ នគរបាល និងអង្គការសហគមន៍ផ្សេងៗ។ រាល់នាទីដែលត្រូវបានសន្សំសំចៃក្នុងកំឡុងពេលមានអាសន្ន អាចការពារព្រៃឈើរាប់រយហិកតាមិនឱ្យឆេះខ្លោច។

មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សក៏ត្រូវតែការពារសត្វព្រៃផងដែរ។ ក្នុងកំឡុងពេលមានគ្រោះរាំងស្ងួត សត្វព្រៃជាច្រើនបានចាកចេញពីប្រភពទឹកដែលរីងស្ងួត ដើម្បីស្វែងរកចំណីនិងទឹកផឹក។ មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សគួរតែតាមដានចលនារបស់សត្វព្រៃ ការពារទីជម្រកសំខាន់ៗ ការពារប្រភពទឹកដែលនៅសេសសល់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន និងជួយកាត់បន្ថយទំនាស់រវាងសត្វព្រៃនិងសហគមន៍ក្បែរនោះ តាមរយៈដំណោះស្រាយជាក់ស្តែង និងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិតសត្វ។

ប្រហែលជាគុណសម្បត្តិដ៏សំខាន់បំផុតរបស់មន្ត្រីឧទ្យានុរក្ស គឺ «ភាពជាអ្នកដឹកនាំ»។ ក្នុងកំឡុងពេលដ៏លំបាក មនុស្សគ្រប់គ្នាតែងតែស្វែងរកការណែនាំ។ មន្ត្រីឧទ្យានុរក្សគួរតែបំផុសឱ្យមានទំនុកចិត្ត រក្សាការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ និងបំពេញភារកិច្ចប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈ សុចរិតភាព និងមនោសញ្ចេតនា។ វត្តមានរបស់ពួកគាត់ ជួយឱ្យសហគមន៍មានភាពកក់ក្តៅក្នុងចិត្តថា មានអ្នកកំពុងតែថែរក្សាកេរដំណែលធម្មជាតិរបស់ជាតិ។

សាធារណជនក៏មានការទទួលខុសត្រូវផងដែរ។ ប្រជាពលរដ្ឋគ្រប់រូបគួរតែសហការជាមួយមន្ត្រីឧទ្យានុរក្ស គោរពតាមការណែនាំស្តីពីការរឹតបន្តឹងការប្រើប្រាស់ភ្លើង ចៀសវាងការដុតសំរាម ឬកាកសំណល់ដំណាំ រាយការណ៍ពីផ្សែងភ្លើង ឬសកម្មភាពសង្ស័យភ្លាមៗ និងគោរពតំបន់ការពារ។ ការអភិរក្សព្រៃឈើមិនអាចសម្រេចបានជោគជ័យតាមរយៈសកម្មភាពរបស់រដ្ឋាភិបាលតែម្នាក់ឯងនោះទេ វាទាមទារឱ្យមានភាពជាដៃគូរវាងមន្ត្រីឧទ្យានុរក្ស និងប្រជាពលរដ្ឋដែលពួកគាត់កំពុងបម្រើ។

ព្រៃឈើរបស់កម្ពុជា គឺមានតម្លៃលើសពីដើមឈើ។ វាគឺជាប្រភពនៃទន្លេរបស់យើង ជាផ្ទះសម្បែងនៃសត្វព្រៃ ជាគ្រឹះនៃជីវៈចម្រុះ និងជាខែលការពារដ៏សំខាន់ប្រឆាំងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ព្រៃឈើគ្រប់កន្លែងដែលត្រូវបានការពារនៅថ្ងៃនេះ នឹងជួយពង្រឹងសន្តិសុខទឹក វិស័យកសិកម្ម វិស័យទេសចរណ៍ និងសុខុមាលភាពរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។

នៅក្នុងរដូវកាលនៃបាតុភូតអែលនីញ៉ូនេះ ចូរយើងទាំងអស់គ្នាឈរនៅពីក្រោយមន្ត្រីឧទ្យានុរក្សរបស់យើង។ ចូរយើងគាំទ្រការងាររបស់ពួកគាត់ គោរពនូវការលះបង់របស់ពួកគាត់ និងធ្វើការងាររួមគ្នាជាមួយពួកគាត់ក្នុងការការពារព្រៃឈើដែលកំពុងទ្រទ្រង់ជីវិតយើងទាំងអស់គ្នាពីព្រោះថារាល់ការដើរល្បាតដែលពួកគាត់បានធ្វើ ភ្លើងគ្រប់កន្លែងដែលពួកគាត់បានទប់ស្កាត់ និងព្រៃឈើគ្រប់ហិកតាដែលពួកគាត់បានសង្គ្រោះ សុទ្ធតែជាការវិនិយោគសម្រាប់អនាគតរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។

យើងអាចរួមដៃគ្នាដើម្បីធានាថា ទោះបីជាស្ថិតក្នុងខែដែលក្តៅ និងស្ងួតហួតហែងបំផុតក៏ដោយ ក៏ព្រៃឈើរបស់យើងនៅតែរក្សាបាននូវភាពបៃតង ភាពធន់ និងមានជីវិតរស់រវើកសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយៗទៀត៕