​(វ៉ាស៊ីនតោន)៖ កងទ័ពជើងទឹកចិន កាលពីថ្ងៃចន្ទ ទី៦ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ បានប្រកាសថាខ្លួនបានទទួលជោគជ័យក្នុងការបាញ់តេស្តមីស៉ីលនៅមហាសមុទ្រប៉ាស៉ីហ្វិក ខណៈបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់ រួមមាន ជប៉ុន អូស្ត្រាលី និងនូវែលសេឡង់ រួមទាំងសហរដ្ឋអាមេរិកបាននាំគ្នាចេញមុខប្រតិកម្មរិះគន់ការធ្វើតេស្តមីស៊ីលរបស់ប៉េកាំង។ នាវាមុជទឹកយុទ្ធសាស្រ្តមួយគ្រឿងរបស់កងទ័ពជើងទឹកចិនបានបាញ់ដោយ ជោគជ័យនូវមីស៉ីលយុទ្ធសាស្រ្ត១គ្រាប់ ដែលបំពាក់ក្បាលគ្រាប់សិប្បនិម្មិត ឆ្ពោះទៅកាន់តំបន់មហាសមុទ្រប៉ាស៉ីហ្វិក ហើយវាបានធ្លាក់ចំទីតាំងផ្ទៃសមុទ្រដែលត្រូវបានកំណត់ទុក។ នេះបើតាមការបញ្ជាក់ពី យោធាចិន។

ក្រុមអ្នកជំនាញមួយចំនួនជឿថានាវាមុជទឹកខាងលើជាប្រភេទនាវាមុជទឹកដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរស៊េរី Type 094 រីឯមីស៊ីលដែលត្រូវបានបាញ់ចេញពីនាវាមុជទឹកនេះ គឺមីស៊ីល JL-3 ដែលជាប្រភេទ មីស៊ីលបាលិស្ទីគអន្តរទ្វីប ICBM​ បាញ់ចេញនាវាមុជទឹក។ មីស៊ីលនេះត្រូវបានចិនបាញ់សាកល្បងចេញពីសមុទ្រចិនខាងត្បូង ក្នុងគន្លងហោះហើរមួយមានរយៈចម្ងាយជិត ៧៣០០គីឡូម៉ែត្រ ហើយបានហោះ រំលងផ្នែកខ្លះនៃប្រទេសហ្វីលីពីន មុននឹងធ្លាក់ចូលក្នុងដែនទឹកអន្តរជាតិនៅមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។ ការធ្វើតេស្ដក្នុងឆ្នាំ២០២៦នេះ គឺជាលើកដំបូងបំផុតដែលចិនបានបាញ់សាកល្បងមីស៊ីលបាលិស្ទីគអន្តរទ្វីប ICBM​ ចេញពីនាវាមុជទឹក ចូលទៅក្នុងដែនទឹកអន្តរជាតិ។ វាក៏ជាលើកដំបូងផងដែរដែលប៉េកាំងបានបង្ហាញជាសាធារណៈពីសមត្ថភាពវាយប្រហារយុទ្ធសាស្ត្រនុយក្លេអ៊ែរ បាញ់ចេញពីនាវាមុជទឹកដើរដោយ ថាមពលនុយក្លេអ៊ែរក្នុងតំបន់ឥណ្ឌូប៉ាស៊ីហ្វិក។ ការធ្វើតេស្តកាលពីថ្ងៃចន្ទទៀតសោត គឺជាលើកទី២ ដែលចិនបានបាញ់សាកល្បងមីស៊ីលបាលិស្ទីគក្នុងដែនទឹកអន្តរជាតិចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៨០។ កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤ ចិនបានដឹកនាំការធ្វើតេស្ដបាញ់សាកល្បងមីស៊ីលបាលិស្ទីគ ICBM DF-31 ចូលក្នុងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។ ចិនបានអះអាងថាការធ្វើតេស្តមីស៊ីលរបស់ខ្លួន ជាការធ្វើសមយុទ្ធយោធាធម្មតា ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែការធ្វើតេស្ដនេះមិនមែនកើតឡើងដោយចៃដន្យនោះទេ បើគេពិចារណាលើពេលវេលា និងការរៀបចំសម្រាប់ការធ្វើតេស្ដបាញ់មីស៊ីលរបស់ចិន។ វាអាចមានហេតុផលនយោបាយជាច្រើន នៅពីក្រោយការធ្វើតេស្ដបាញ់មីស៊ីល ព្រមទាំងបំណងរបស់ចិនដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ពីសមត្ថភាព និងគុណភាពនៃមីស៊ីលរបស់ខ្លួន។

ទី១៖ ចិនទំនងជាចង់ប្រើប្រាស់ការបាញ់សាកល្បងមីស៊ីល ដើម្បីបង្ហាញពីការប្ដេជ្ញាចិត្ត និងការខកចិត្តចំំពោះសម្ព័ន្ធមិត្ត និងប្រទេសជាដៃគូរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ការធ្វើតេស្ដមីស៊ីលរបស់ចិនបានកើតឡើង ក្នុងថ្ងៃតែមួយដែលអូស្ត្រាលីបានចុះហត្ថលេខាលើសនិ្ធសញ្ញាការពារជាតិជាមួយប្រទេសហ្វីជី (Fiji)។ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយចិនបានចាត់ទុកកិច្ចព្រមព្រៀងនេះជាការប៉ុនប៉ងរបស់អូស្ត្រាលី ដើម្បីពង្រីកឥទ្ធិពលរបស់ ខ្លួនឯងក្នុងតំបន់ប៉ាស៊ីហ្វិកភាគខាងត្បូង និងទប់ស្កាត់ការកើនឡើងឥទ្ធិពលចិន។ ភ្លាមៗក្រោយចិនបាញ់សាកល្បងមីស៊ីល ក្រសួងការបរទេសចិនបានក្រើនរំឮកអូស្ត្រាលី និងហ្វីជី កុំឱ្យប្រើប្រាស់ កិច្ចព្រមព្រៀងការពារជាតិប្រឆាំងនឹងភាគីទី៣ (ចិន) ឬក៏បំផ្លាញផលប្រយោជន៍របស់ភាគីទី៣។ កិច្ចព្រមព្រៀងការពារជាតិរបស់អូស្ត្រាលីជាមួយហ្វីជី ក៏បានកើតឡើងផងដែរបន្ទាប់ពីអូស្ត្រាលី បានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយបណ្ដាប្រទេសក្នុងតំបន់ជាបន្តបន្ទាប់ ក្នុងនោះរួមមានទាំងជាមួយប្រទេសដែនកោះ Vanuatu កាលពីពេលថ្មីៗនេះ ដើម្បីត្រួតពិនិត្យលើសកម្មភាពយោធា និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ចិនក្នុងតំបន់។

ទី២៖ ចិនបានបង្កើតទម្លាប់មួយសម្រាប់ខ្លួនឯង នោះគឺត្រូវតែតបតត្រឡប់ទៅវិញតាមរយៈការធ្វើសមយុទ្ធយោធា ឆ្លើយតបទៅនឹងការធ្វើសមយុទ្ធយោធារបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ឬដឹកនាំដោយសហរដ្ឋអាមេរិក។ វាអាចទៅរួចថាចិនចង់បញ្ចេញសាច់ដុំយោធាប្រឆាំងនឹងសមយុទ្ធយោធារួមគ្នាឈ្មោះ 2026—Exercise Southern Jackaroo ដែលទើបតែបិទបញ្ចប់កាលពីពេលថ្មីៗនេះ និងមានការចូលរួមពីយោធាអូស្ត្រាលី សហរដ្ឋអាមេរិក និងជប៉ុន ឬក៏សមយុទ្ធយោធាជើងទឹក Rim of the Pacific (RIMPAC) ដឹកនាំដោយសហរដ្ឋអាមេរិក និងមានការចូលរួមពីអូស្ត្រាលី ហ្វីលីពីន ជប៉ុន និងប្រទេសជាច្រើនផ្សេងទៀតដែលជា សម្ព័ន្ធមិត្ត និងជាដៃគូរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ តែចំណុចមួយគួរឱ្យកត់សម្គាល់ នោះគឺឆ្មាំសមុទ្រហ្វីលីពីនបង្កើតកំណត់ត្រាមួយក្នុងឆ្នាំ២០២៦នេះ ដោយបានក្លាយជាឆ្មាំសមុទ្របរទេសដំបូងបំផុតដែលចូលរួមក្នុង សមយុទ្ធ RIMPAC។ នេះអាចជាហេតុផលមួយដែលមីស៊ីលរបស់ចិនហោះរំលងផ្នែកខ្លះរបស់ហ្វីលីពីន។

ទី៣៖ ចិនបាន និងបង្កើនកិច្ចសហប្រតិបត្តិជាមួយរុស្ស៉ី ក្នុងការធ្វើសមយុទ្ធយោធារួមគ្នាសំដៅទប់ទល់នឹងសកម្មភាពយោធាដឹកនាំដោយសហរដ្ឋអាមេរិក។ នៅទីនេះ ចិនចង់បញ្ជូនសារថាចិនក៏មានមិត្តជាមហាអំណាច ដែលអាចនឹងគាំទ្រចិនក្នុងករណីមានជម្លោះណាមួយផ្ទុះឡើង។ ការធ្វើតេស្ដបាញ់មីស៊ីលរបស់ចិនធ្វើឡើងចំពេលចិន និងរុស្ស៉ីដឹកនាំការធ្វើសមយុទ្ធយោធារួមគ្នាប្រចាំឆ្នាំ។ នេះអាចមានន័យថាចិនមានចេតនាបង្ហាញពី ការរីកចម្រើន និងភាពស្និទ្ធស្នាលនៃទំនាក់ទំនងជាយុទ្ធសាស្ត្ររវាងចិន និងរុស្ស៉ី តាមរយៈការសម្របសម្រួលការធ្វើសកម្មភាព ឬសមយុទ្ធយោធារួមគ្នា។ ជាឧទាហរណ៍៖ កាលពីខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ ចិន និងរុស្ស៉ី បានចូលរួមក្នុងការធ្វើសមយុទ្ធយោធាល្បាតមួយដែលមានការចូលរួមពីយន្ដហោះទម្លាក់គ្រាប់បែករបស់ប្រទេសទាំង២ ដោយហោះល្បាតពីលើដែនទឹកនៃសមុទ្រជប៉ុន សមុទ្រចិនខាងកើត និងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកភាគខាងលិច ដែលទំនងជាចង់ឆ្លើយតបទៅនឹងការធ្វើសមយុទ្ធយោធា Exercise Valiant Shield ដឹកនាំដោយសហរដ្ឋអាមេរិក។

ចុងក្រោយគេ គឺពាក់ព័ន្ធនឹងបច្ចេកទេស។ ប៉េកាំងចង់ប្រើប្រាស់ការធ្វើតេស្តបាញ់មីស៊ីលកាលពីថ្ងៃចន្ទ ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់លើសមត្ថភាព និងគុណភាពនៃប្រព័ន្ធអាវុធរបស់ខ្លួន។ តួយ៉ាង អ្នកអត្ថាធិប្បាយចិន បានធ្វើការសន្និដ្ឋានថាមីស៊ីលដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងការបាញ់សាកល្បងជាមីស៊ីល JL-3។ JL-3 ជាប្រភេទមីស៊ីលបាលិស្ទីគអន្តរទ្វីប ICBM​ បាញ់ចេញនាវាមុជទឹកដែលចិនបានដាក់សម្ញែងក្នុងការធ្វើព្យុហយាត្រា កាលពីខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥។ JL-3 បានឆ្លងកាត់ការធ្វើតេស្តជាច្រើនដំណាក់កាលផ្សេងៗគ្នា ហើយក្រុមអ្នកជំនាញចិនខ្លះយល់ថាក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន មីស៊ីលនេះចាំបាច់ត្រូវតែឆ្លងកាត់ការធ្វើតេស្ដបាញ់សាកល្បង ដោយផ្ទាល់ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ពីការដំណើរការ សមត្ថភាព និងគុណភាព។ តែយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនថាមីស៊ីលដែលចិនធ្វើតេស្តបាញ់ ជាប្រភេទ JL-2 ឬ JL-3 នោះឡើយ ក៏ការធ្វើតេស្ដកាលពីថ្ងៃចន្ទនឹងផ្ដល់ទិន្នន័យ ដ៏មានតម្លៃសម្រាប់ចិនក្នុងការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពវាយប្រហារយុទ្ធសាស្ត្រនុយក្លេអ៊ែរចេញពីនាវាមុជទឹកឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរឡើង។ JL-3​ ជាប្រភេទមីស៊ីល ICBM បាញ់ចេញពីនាវាមុជទឹកជំនាន់ទី៣ ដែលអាចពាំក្បាលគ្រាប់នុយក្លេអ៊ែរច្រើនគ្រាប់ និងបាញ់បានចម្ងាយអតិបរមា ១២ ០០០គីឡូម៉ែត្រ ហើយរយៈចម្ងាយនេះអាចឱ្យចិនវាយប្រហារដល់សហរដ្ឋអាមេរិក បើបាញ់ចេញពីតំបន់ឆ្នេររបស់ចិន៕