(ភ្នំពេញ)៖ មានទស្សនាទានមួយពោលថា «ព្រៃឈើមានតម្លៃមហាសាលនៅពេលវាបន្តឈរនៅ ជាងការកាប់បំផ្លាញ»។ មានទីកន្លែងតិចតួចណាស់ដែលអាចបង្ហាញពីសច្ចភាពនេះបានច្បាស់លាស់ ដូចជាគោលដៅលំហែបៃតង«ភ្នំខ្នងផ្សារ»។

កាលពីមិន គ្រួសារជាច្រើនដែលរស់នៅជុំវិញតំបន់ខ្នងផ្សារ ភាគច្រើនបានពឹងផ្អែកលើការប្រមូលផលអនុផលព្រៃឈើ និងការអាស្រ័យផលពីធម្មជាតិដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែនៅពេលបច្ចុប្បន្ន ព្រៃឈើដដែលនោះ បានក្លាយជាគ្រឹះស្ថានដ៏រឹងមាំនៃរបត់អនាគតថ្មីមួយ ជាអនាគតដែលបង្កើតឡើងដោយការអភិរក្សគោលដៅលំហែបៃតងធម្មជាតិ និងការចូលរួមគ្រប់គ្រងពីសហគមន៍មូលដ្ឋាន។

ការផ្លាស់ប្ដូររូបរាងដ៏អស្ចារ្យនេះ បានផ្តល់ជាមេរៀនដ៏សំខាន់មួយដល់យើង៖ សុខភាពនៃតំបន់ទេសចរណ៍បៃតង ត្រូវចាប់ផ្តើមពីសុខភាពនៃដើមឈើនៅក្នុងតំបន់នោះ។

បើគ្មានព្រៃឈើ ក៏គ្មានគោលដៅលំហែបៃតងដែរ។ បើគ្មានដើមឈើដែលមានសុខភាពល្អ ក៏គ្មានផ្លូវដើរកម្សាន្តដ៏ត្រជាក់ស្រទុំ គ្មានទឹកធ្លាក់ហូរឆ្លងកាត់ជ្រលងភ្នំដ៏មានម្លប់ គ្មានសំឡេងបក្សីច្រៀងបំពេរនាពេលព្រឹកព្រលឹម គ្មានសត្វព្រៃឱ្យភ្ញៀវទេសចរស្វែងយល់ គ្មានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធលើកំពូលភ្នំ និងគ្មានទស្សនីយភាពដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលទាក់ទាញចិត្តភ្ញៀវទេសចរឱ្យវិលត្រឡប់មកវិញនោះឡើយ។ និយាយឱ្យចំ ដើមឈើ គឺជាវិស្វករដ៏ពិតប្រាកដនៃគោលដៅលំហែបៃតងធម្មជាតិ។

ដើមឈើបង្កើតម្លប់ត្រជាក់ការពារកម្តៅថ្ងៃនៅលើគន្លងផ្លូវដើរភ្នំ។ ឫសរបស់វាជួយការពារប្រភពទឹកស្ទឹងតាមជើងភ្នំ ធានាឱ្យមានទឹកស្អាតហូរពេញមួយឆ្នាំៗ។ មែកធាងរបស់វាផ្តល់ផ្ទះដល់ហ្វូងសត្វស្លាប ដែលសំឡេងច្រៀងរបស់ពួកវាបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃបទពិសោធន៍មិនអាចបំភ្លេចបានរបស់ភ្ញៀវទេសចរ។

ស្លឹកឈើដែលជ្រុះបានរលាយបង្កើតជាជីជាតិដី ទ្រទ្រង់ដល់ការលូតលាស់នៃផ្កាព្រៃ សត្វល្អិត មេអំបៅ និងទម្រង់ជីវិតរាប់មិនអស់ដទៃទៀត ដែលធ្វើឱ្យរាល់ការធ្វើដំណើរចូលទៅក្នុងពិភពធម្មជាតិ ពោរពេញដោយភាពជក់ចិត្ត។

នៅពេលភ្ញៀវទេសចរមកកម្សាន្តនៅខ្នងផ្សារ ពួកគេមិនមែនគ្រាន់តែមកមើលដើមឈើនោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេមកដើម្បីទទួលយកបទពិសោធន៍គ្រប់យ៉ាង ដែលកើតចេញពីវត្តមាននៃដើមឈើដែលមានសុខភាពល្អ។
ពួកគេមកដើម្បី៖

*ស្រូបយកខ្យល់អាកាសដ៏ត្រជាក់បរិសុទ្ធ
*ងូតទឹកស្ទឹងដ៏ថ្លាឆ្វង់
*ទស្សនាទិដ្ឋភាពដ៏ស្រស់ត្រកាល
*ស្វែងរកភាពស្ងប់សុខនៅក្នុងព្រៃឈើ
*និងស្វែងរកឱកាសក្នុងការផ្សារភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងឡើងវិញជាមួយធម្មជាតិ។

រាល់ដើមឈើនីមួយៗ សុទ្ធតែបានរួមចំណែកបង្កើតនូវបទពិសោធន៍ដ៏អស្ចារ្យទាំងនោះ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី តម្លៃនៃដើមឈើមានវិសាលភាពធំធេងលើសពីគោលដៅលំហែបៃតងទៅទៀត។ កាលណាព្រៃឈើមានសុខភាពល្អ សហគមន៍ក៏មានការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពដែរ។

នៅពេលភ្ញៀវទេសចរមកដល់ ប្រជាពលរដ្ឋមូលដ្ឋានទទួលបានឱកាសផ្តល់សេវាកម្មនាំផ្លូវ ដឹកជញ្ជូន អាហារ ជម្រកស្នាក់នៅ សេវាសង្គ្រោះបឋម និងបដិសណ្ឋារកិច្ច។ ក្រុមគ្រួសារជាច្រើនអាចរកចំណូលបានតាមរយៈ «ការការពារធម្មជាតិ» ជំនួសឱ្យ «ការបំផ្លាញធម្មជាតិ»។

យុវជនមានឱកាសការងារនៅក្នុងសហគមន៍របស់ខ្លួនផ្ទាល់។ អាជីវកម្មក្នុងស្រុករីកលូតលាស់ ភូមិករមានភាពស្អាតបាត និងមានភាពទាក់ទាញជាងមុន។ ការងារអភិរក្ស មិនត្រឹមតែជាការទទួលខុសត្រូវផ្នែកបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាកាលានុវត្តភាពសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់ផងដែរ។

គោលដៅលំហែបៃតង «ខ្នងផ្សារ» បានបង្ហាញឱ្យឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា នៅពេលសហគមន៍ដើរតួជាអ្នកការពារព្រៃឈើ ព្រៃឈើក៏នឹងដើរតួជាអ្នកការពារ និងចិញ្ចឹមបីបាច់សហគមន៍វិញដូចគ្នាដែរ។

នេះទើបជាអត្ថន័យពិតប្រាកដនៃគោលដៅលំហែបៃតង។ គោលដៅលំហែបៃតងមិនមែនវាស់វែងត្រឹមតែទិដ្ឋភាពធម្មជាតិដ៏ស្រស់ស្អាតតែម្ខាងនោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានកំណត់និយមន័យដោយ៖

*ព្រៃឈើមានសុខភាពល្អ
*សត្វព្រៃសម្បូរបែប
*ប្រភពទឹកស្អាត
• ផ្លូវដើរកម្សាន្តមានសុវត្ថិភាព
*ទេសចរណ៍ប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ
*តម្លៃសេវាកម្មសមរម្យ
*បដិសណ្ឋារកិច្ចដ៏កក់ក្តៅ
*មោទនភាពរបស់សហគមន៍
*និងសេចក្តីសំខាន់បំផុត គឺប្រជាពលរដ្ឋដែលយល់ច្បាស់ថា «ការការពារធម្មជាតិ គឺជាគ្រឹះស្ថាននៃភាពរុងរឿងជានិរន្តរ៍»។
ខណៈពេលដែលប្រទេសកម្ពុជា កំពុងបន្តអភិវឌ្ឍគោលដៅ

លំហែបៃតងឱ្យកាន់តែច្រើនឡើងនៅទូទាំងប្រទេស មេរៀនពីរមណីយដ្ឋានភ្នំខ្នងផ្សារគឺច្បាស់លាស់ណាស់៖

*បើចង់ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរឱ្យបានច្រើន យើងត្រូវការពារដើមឈើឱ្យបានកាន់តែច្រើនជាមុនសិន
*បើចង់ពង្រឹងសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានឱ្យកាន់តែរឹងមាំ យើងត្រូវកសាងគម្របព្រៃឈើឱ្យកាន់តែមានសុខភាពល្អជាមុនសិន
*បើចង់ឱ្យគោលដៅលំហែបៃតងមាននិរន្តរភាព យើងត្រូវធានាថា រាល់គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ទាំងអស់ត្រូវតែគោរព និងចុះសម្រុងនឹងធម្មជាតិ មិនមែនជាការអភិវឌ្ឍជំនួស ឬបំផ្លាញធម្មជាតិនោះឡើយ។

រាល់ដើមឈើដែលបានដាំនៅថ្ងៃនេះ គឺជាការវិនិយោគសម្រាប់គោលដៅលំហែបៃតងនៅថ្ងៃស្អែក។ រាល់ព្រៃឈើដែលបានការពារ គឺជារមណីយដ្ឋានដែលត្រូវបានអភិរក្សទុកជាអមតៈ។ រាល់បក្សីដែលបានការពារ ជួយបំពេញបង្គ្រប់បទពិសោធន៍របស់ភ្ញៀវទេសចរ។ រាល់ប្រភពទឹកស្អាត ជួយបង្កើនសម្រស់នៃទម្រង់ដីធ្លី ហើយរាល់សហគមន៍ដែលការពារមរតកធម្មជាតិរបស់ខ្លួន គឺកំពុងពង្រឹងអនាគតដ៏រឹងមាំសម្រាប់ខ្លួនឯង។

ជោគជ័យនៃគោលដៅលំហែបៃតង«ភ្នំខ្នងផ្សារ» បានរំលឹកយើងថា ការងារអភិរក្ស និងការងារអភិវឌ្ឍ មិនមែនជាគោលដៅប្រឆាំងគ្នានោះឡើយ។ នៅពេលយើងដឹកនាំដោយបញ្ញាញាណ និងមានការចូលរួមពីសហគមន៍ ស្ថាប័នទាំងពីរនេះនឹងក្លាយជាដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រដ៏ល្អបំផុត។ តំបន់ណាដែលមានគម្របបៃតងជាងគេ នឹងក្លាយជាតំបន់ដែលមានសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានរឹងមាំជាងគេ។

ព្រៃឈើណាដែលមានសុខភាពល្អបំផុត នឹងក្លាយជាទ្រព្យសកម្មទេសចរណ៍ដែលមានតម្លៃបំផុត ហើយសហគមន៍ណាដែលការពារធម្មជាតិ នឹងក្លាយជាសហគមន៍ដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍ច្រើនបំផុតពីធម្មជាតិ។

ចូរយើងបន្តដាំដើមឈើឱ្យបានច្រើនថែមទៀត។ ចូរយើងបន្តរួមគ្នាការពារព្រៃឈើរបស់យើង។ ចូរយើងបន្តគាំទ្រគោលដៅលំហែបៃតងដែលដឹកនាំដោយសហគមន៍ ដូចជាតំបន់ខ្នងផ្សារជាដើម ពីព្រោះថា រាល់ដើមឈើដែលយើងការពារនៅថ្ងៃនេះ មិនត្រឹមតែជាការអភិរក្សធម្មជាតិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាការបង្កើតឱកាសការងារ ការលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅ

ការស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរ និងការកសាងប្រទេសកម្ពុជាមួយដែលកាន់តែបៃតង និងកាន់តែមានភាពរុងរឿងសម្រាប់មនុស្សរាប់ជំនាន់ទៅមុខ។

ចុងបញ្ចប់ អ្វីដែលជាភាពទាក់ទាញបំផុត និងធំធេងបំផុតនៃគោលដៅលំហែបៃតងនីមួយៗ មិនមែនជាអគារស្កឹមស្កៃ ឬផ្លូវថ្នល់ខ្វាត់ខ្វែងនោះឡើយ ប៉ុន្តែគឺ «ព្រៃឈើមានជីវិត»៕