(ភ្នំពេញ)៖ សប្តាហ៍មុននេះ កម្មវិធី Fresh Exclusive Cosmo របស់យើង បានស្រាវជ្រាវប្រធាន បទអំពី «តើព្រះអាទិត្យរបស់យើង នឹងស្លាប់ដែរឬទេ ក្នុងថ្ងៃណាមួយ»។ ពេលនេះ កម្ម វិធីយើងនឹង មានអត្ថបទស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រមួយទៀត ស្តីពី «តែផែនដីយើងនឹងស្លាប់ មុនព្រះអាទិត្យ ដែរឬទេ?៖

ស្រមៃមើលថា បើព្រះអាទិត្យនៅតែបញ្ចេញពន្លឺដូចសព្វថ្ងៃ។ វាមិនទាន់ក្លាយជាផ្កាយយក្សក្រហម (Red Giant) នៅឡើយទេ។ ប៉ុន្តែនៅលើផែនដី មហាសមុទ្រលែងមានទឹក និងព្រៃឈើលែងមានពណ៌បៃតង។ ខ្យល់ដែលមនុស្សដកដង្ហើមក៏លែងមានអុកស៊ីសែនគ្រប់គ្រាន់។ ហើយភពដែលធ្លាប់ពោរពេញដោយជីវិត ក្លាយជាពិភពស្ងាត់ស្ងៀមមួយ។

តើផែនដីនឹងស្លាប់ មុនព្រះអាទិត្យដែរឬទេ?
យោងតាមការសិក្សារបស់អ្នកតារាវិទូ និងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រផែនដី ចម្លើយគឺ៖ ផែនដី អាចនឹងមិនរស់នៅបានយូរ ដូចព្រះអាទិត្យឡើយ។ដូច្នេះ សំណួរពិតប្រហែលមិនមែនថា «តើព្រះអាទិត្យនឹងស្លាប់នៅពេលណា?» នោះទេ ប៉ុន្តែជាសំណួរចង់ដឹងថា «តើជីវិតលើផែនដី នឹងបញ្ចប់នៅពេលណា?»

ក្នុងអត្ថបទមុន យើងបានឃើញថា ព្រះអាទិត្យនៅសល់អាយុកាលប្រហែល ៥ ពាន់លានឆ្នាំ មុននឹងក្លាយជា White Dwarf ឬ សំណល់ស្នូលរបស់ផ្កាយ។ ប៉ុន្តែការស្រាវជ្រាវជាច្រើនបង្ហាញថា ផែនដីប្រហែលជាមិនអាចរង់ចាំដល់ថ្ងៃនោះបានទេ។
ហេតុផលគឺ ព្រះអាទិត្យមិននៅថេរឡើយ។ រៀងរាល់រាប់រយលានឆ្នាំ វាកាន់តែភ្លឺ និងកាន់តែក្តៅបន្តិចម្តងៗ។ ការកើនឡើងត្រឹមបន្តិចបន្តួចនេះ អាចផ្លាស់ប្តូរអាកាសធាតុ មហាសមុទ្រ និងជីវិតលើផែនដីទាំងមូលទៅហើយ។

ដូច្នេះ មុននឹងនិយាយអំពីការស្លាប់របស់ព្រះអាទិត្យ យើងត្រូវសួរជាមុនថា៖ តើអ្វីទៅជាអ្នកសម្លាប់ផែនដី?

*ព្រះអាទិត្យកាន់តែភ្លឺ មិនមែនកាន់តែខ្សោយ
មនុស្សភាគច្រើនគិតថា ព្រះអាទិត្យនៅដដែល។ តាមពិត វាមិនមែនជាផ្កាយដែលបញ្ចេញពន្លឺក្នុងកម្រិតថេរជារៀងរហូតនោះទេ។ នៅពេលដែលព្រះអាទិត្យ កាន់តែចាស់ វាក៏បន្តវិវត្តទៅតាមវដ្តជីវិតរបស់ផ្កាយដែរ។

យោងតាមការគណនារបស់អ្នកតារាវិទូ ព្រះអាទិត្យ កំពុងកើនពន្លឺប្រហែល ១០ ភាគរយ រៀងរាល់ ១ពាន់លានឆ្នាំ។ ការកើនឡើងនេះ ហាក់ដូចជាតិចតួច ប៉ុន្តែសម្រាប់ភពផែនដី វាមានន័យថា ផែនដីនឹងទទួលបានថាមពល និងកម្តៅកាន់តែច្រើនពីព្រះអាទិត្យ។

ទោះបីព្រះអាទិត្យនៅតែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលស្ថិរភាព Main Sequence និងនៅមានអាយុកាលប្រហែល ៥ ពាន់លានឆ្នាំទៀត ក៏ដោយ ការកើនឡើងនៃពន្លឺ និងកម្តៅនេះ នឹងកែប្រែបរិយាកាស អាកាសធាតុ និងមហាសមុទ្ររបស់ផែនដីបន្តិចម្តងៗ។ នៅទីបំផុត វាអាចធ្វើឱ្យផែនដីលែងមានលក្ខខណ្ឌសមស្របសម្រាប់ការទ្រទ្រង់ជីវិត ទោះបីព្រះអាទិត្យមិនទាន់ឈានដល់ដំណាក់កាល «ផ្កាយយក្សក្រហម» Red Giant ក៏ដោយ។

និយាយម្យ៉ាងទៀត ព្រះអាទិត្យមិនចាំបាច់ទាល់តែស្លាប់ ដើម្បីធ្វើឱ្យផែនដីលែងអាចទ្រទ្រង់ជីវិតបាននោះទេ បើគ្រាន់តែព្រះអាទិត្យកាន់តែភ្លឺ និងកាន់តែក្តៅបន្តិចម្តងៗ ក៏អាចផ្លាស់ប្តូរជោគវាសនារបស់ផែនដីទាំងមូលបានដែរ។

*មហាសមុទ្រនឹងហួតបន្តិចម្តងៗ
នៅពេលព្រះអាទិត្យកាន់តែភ្លឺ និងបញ្ចេញកម្តៅកាន់តែច្រើន សីតុណ្ហភាពលើផែនដី ក៏នឹងកើនឡើងបន្តិចម្តងៗដែរ។ ជាលទ្ធផល ទឹកនៅក្នុងមហាសមុទ្រ នឹងចាប់ផ្តើមហួតកាន់តែច្រើន ហើយបរិមាណចំហាយទឹកនៅក្នុងបរិយាកាស ក៏នឹងកើនឡើងផងដែរ។

ប៉ុន្តែ ចំហាយទឹ កមិនមែនគ្រាន់តែជាទឹកដែលហួតឡើងទៅក្នុងបរិយាកាសប៉ុណ្ណោះទេ។ វាជាឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតមួយ។ នៅពេលបរិមាណចំហាយទឹកកើនឡើង វានឹងស្រូប និងរក្សាកម្តៅបាន កាន់តែច្រើន និងធ្វើឱ្យផែនដីកាន់តែក្តៅ។ កម្តៅដែលកើនឡើងនេះ នឹងធ្វើឱ្យទឹកហួតកាន់តែច្រើនថែមទៀត បង្កើតជាវដ្តវិលត្រឡប់ដែលធ្វើឱ្យសីតុណ្ហភាពកើនឡើងឥតឈប់ឈរ។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រហៅបាតុភូតនេះថា Runaway Greenhouse Effect ឬ បាតុភូតផ្ទះកញ្ចក់ដែលគ្រប់គ្រងលែងបាន។

ប្រសិនបើដំណើរការនេះបន្តអស់រយៈពេលរាប់រយលានឆ្នាំ មហាសមុទ្ររបស់ផែនដីអាចនឹងហួតអស់បន្តិចម្តងៗ។ នៅពេលនោះ ផែនដីនឹងលែងមានទឹករាវ ដែលជាលក្ខខណ្ឌមូលដ្ឋានសម្រាប់ការទ្រទ្រង់ជីវិតដូចដែលយើងស្គាល់សព្វថ្ងៃ។

និយាយម្យ៉ាងទៀត មហាសមុទ្ររបស់ផែនដី ប្រហែលជាមិនបាត់បង់ដោយសារគ្រោះមហន្តរាយភ្លាមៗ ដូចជាអាចម៍ផ្កាយបុកនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារព្រះអាទិត្យ ដែលកំពុងកាន់តែភ្លឺ និងកាន់តែក្តៅឡើងបន្តិចម្តងៗ តាមវដ្តជីវិតធម្មជាតិរបស់វា។

ដូច្នេះ ការបាត់បង់មហាសមុទ្រមិនមែនជាព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើងភ្លាមៗនោះទេ ប៉ុន្តែជាលទ្ធផលនៃការផ្លាស់ប្តូរយឺតៗរបស់ព្រះអាទិត្យ ដែលបន្តអស់រយៈពេលរាប់រយលានទៅរាប់ពាន់លានឆ្នាំ។

*រុក្ខជាតិ និងអុកស៊ីសែន នឹងថយចុះ
នៅពេលសីតុណ្ហភាពលើផែនដីកើនឡើងខ្លាំង និងមហាសមុទ្របាត់បង់ទឹកបន្តិចម្តងៗ បរិស្ថាន នឹងកាន់តែស្ងួត និងក្តៅខ្លាំង។ នៅក្នុងលក្ខខណ្ឌបែបនេះ រុក្ខជាតិជាច្រើន នឹងមិនអាចលូតលាស់ និងធ្វើរស្មីសំយោគ (Photosynthesis) បានដូចធម្មតាទៀតឡើយ។ រស្មីសំយោគ គឺជាដំណើរការ ដែលរុក្ខជាតិប្រើពន្លឺព្រះអាទិត្យ ទឹក និងកាបូនឌីអុកស៊ីត ដើម្បីផលិតអាហារ និងបញ្ចេញអុកស៊ីសែន។ នៅពេលរុក្ខជាតិថយចុះ ការផលិតអុកស៊ីសែន ក៏នឹងថយចុះដែរ ខណៈតុល្យភាពរវាងអុកស៊ីសែន និងកាបូនឌីអុកស៊ីត ក្នុងបរិយាកាស ក៏នឹងផ្លាស់ប្តូរ។

លទ្ធផលចុងក្រោយ គឺប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី នឹងចាប់ផ្តើមដួលរលំ។ សត្វ និងរុក្ខជាតិជាច្រើនប្រភេទនឹងផុតពូជ ខណៈជីវិតស្មុគស្មាញ រួមទាំងមនុស្ស ក៏នឹងលែងមានលក្ខខណ្ឌសមស្របសម្រាប់ការរស់រានមានជីវិតដែរ។

និយាយម្យ៉ាងទៀត បើគ្មានរុក្ខជាតិ ដែលអាចធ្វើរស្មីសំយោគបានទេ ផែនដីនឹងបាត់បង់ប្រភពអុកស៊ីសែន និងមូលដ្ឋាននៃខ្សែចំណីអាហារ ដែលជាសសរស្តម្ភសម្រាប់ជីវិតទាំងមូល។

*ព្រះអាទិត្យមិនទាន់ស្លាប់ទេ ប៉ុន្តែផែនដីអាចលែងទ្រទ្រង់ជីវិតបាន
បន្ទាប់ពីរាប់រយលានទៅរាប់ពាន់លានឆ្នាំនៃការកើនឡើងបន្តិចម្តងៗនៃពន្លឺ និងកម្តៅពីព្រះអាទិត្យ ផែនដីនឹងប្រឈមនឹងការប្រែប្រួលដ៏ធំមួយ។ មហាសមុទ្រ នឹងបាត់បង់ទឹក រុក្ខជាតិនឹងថយចុះ ហើយបរិយាកាស នឹងលែងមានលក្ខខណ្ឌសមស្របសម្រាប់ការទ្រទ្រង់ជីវិតដូចសព្វថ្ងៃ។

ការសិក្សាជាច្រើនប៉ាន់ស្មានថា ក្នុងរយៈពេលប្រហែល ១ ពាន់លានឆ្នាំខាងមុខ ផែនដីអាចនឹងលែងមានលក្ខខណ្ឌសមស្របសម្រាប់ជីវិតស្មុគស្មាញ រួមទាំងមនុស្សផងដែរ។

នោះមានន័យថា ជីវិតលើផែនដី អាចនឹងបញ្ចប់ នៅមុន៤ ពាន់លានឆ្នាំ ដែលព្រះអាទិត្យឈានដល់ដំណាក់កាលផ្កាយយក្សក្រហម (Red Giant)។ និយាយម្យ៉ាងទៀត ព្រះអាទិត្យប្រហែលជាមិនទាន់ស្លាប់ទេ ប៉ុន្តែផែនដីអាចលែងជាភពដែលអាចទ្រទ្រង់ជីវិតបានរួចទៅហើយ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖
ចម្លើយដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល គឺ ផែនដីប្រហែលជាមិនស្លាប់ ដោយសារតែទីបញ្ចប់នៃជីវិតរបស់ព្រះអាទិត្យនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាអាចលែងមានលក្ខខណ្ឌសមស្របសម្រាប់ការទ្រទ្រង់ជីវិត ខណៈព្រះអាទិត្យនៅតែបន្តបញ្ចេញពន្លឺ និងកម្តៅដូចធម្មតា។

ប៉ុន្តែ រឿងនេះមិនមែនជាហេតុផល ដែលត្រូវភ័យខ្លាចនោះឡើយ។ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះ នឹងកើតឡើងនៅក្នុងរយៈពេលរាប់ពាន់លានឆ្នាំខាងមុខ ដែលឆ្ងាយលើសពីអាយុកាលរបស់អរិយធម៌មនុស្សសព្វថ្ងៃ។

អ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាងនេះ គឺមនុស្សតូចម្នាក់ ដែលរស់នៅលើភពតូចមួយ អាចប្រើរូបវិទ្យា តារាវិទ្យា និងការសង្កេតសកលលោក ដើម្បីគណនា និងស្វែងយល់អំពីអនាគតនៃផែនដី និងព្រះអាទិត្យ រាប់ពាន់លានឆ្នាំមុនពេលព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះកើតឡើង។

នោះហើយជាអំណាចដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់វិទ្យាសាស្ត្រ។ វាមិនត្រឹមតែជួយឱ្យយើងយល់ពីសកលលោកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងរំលឹកយើងថា ទោះបីជាមនុស្សមានអាយុកាលខ្លីប៉ុណ្ណា ក៏យើងនៅតែអាចសម្លឹងឆ្ងាយទៅអនាគតរាប់ពាន់លានឆ្នាំបាន តាមរយៈការសួរសំណួរ ការសង្កេត និងការស្រាវជ្រាវ បានដែរ។

ប្រហែលថ្ងៃណាមួយ ផែនដី នឹងលែងអាចទ្រទ្រង់ជីវិតបាន។ ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ ការយល់ដឹងរបស់មនុស្សអំពីអនាគតដ៏ឆ្ងាយនោះ គឺជាភស្តុតាងមួយថា វិទ្យាសាស្ត្របានពង្រីកព្រំដែននៃចំណេះដឹងរបស់យើង ឱ្យឆ្ងាយលើសពីអាយុកាលរបស់មនុស្សទៅទៀត។

សកលលោកមិនប្រាប់យើង ពីអនាគតដោយពាក្យសម្ដីទេ។ វាបង្ហាញតាមរយៈច្បាប់ធម្មជាតិ។ ហើយភារកិច្ចរបស់វិទ្យាសាស្ត្រ គឺស្វែងយល់ និងបកស្រាយច្បាប់ទាំងនោះ៕