(កានស៊ូ)៖ លោក អ៉ឹម សុខរិទ្ធី បុរាណវិទូ និងជាប្រធាននាយកដ្ឋានស្រាវជ្រាវ បណ្ដុះបណ្ដាល ផ្សព្វផ្សាយ នៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ក្នុងឱកាសទស្សនកិច្ច នៅក្រុងតុនហ័ង ខេត្តកានស៊ូ ដើម្បីចូលរួមកិច្ចសន្ទនាស្តីពី «បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អាស៊ាននិងចិន» តបតាមការអញ្ជើញរបស់មជ្ឈមណ្ឌលបោះពុម្ពផ្សាយអន្តរជាតិចិន (China International Publishing Center – CIPC) បានពន្យល់ពីមូលហេតុ ដែលនាំឲ្យគេហៅថា «ផ្លូវសូត្របុរាណចិន»។

ក្នុងឱកាសផ្តល់បទសម្ភាសផ្តាច់មុខដល់បណ្តាញព័ត៌មាន Fresh News ពីប្រទេសចិន លោក អ៉ឹម សុខរិទ្ធី បានឲ្យដឹងថា ពីបុរាណមិនមានប្រទេសណា ដែលអាចធ្វើសូត្របានល្អដូចចិនទេ ដែលគេអាចចិញ្ចឹមដង្កូវនាង និងយកសូត្រមកត្បាញជាកំណាត់ប្រើប្រាស់ ត្រូវជាមួយស្ថានភាពក្តៅផង និងត្រជាក់ផង។ លោកបានបន្តថា សូត្រជាមុខទំនិញពិសេស និងប្រណីត ដែលលោកខាងលិចអត់មាន ដូច្នេះហើយដោយសារភាពល្បីល្បាញ បានជាគេប្រសិទ្ធនាមបែបនេះ គឺលោកខាងលិចយកទំនិញមកដោះដូរនឹងសូត្ររបស់ចិន។

ផ្លូវសូត្របុរាណចិន គឺជាបណ្ដាញផ្លូវពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់បំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរាជវង្សហាន (Han) កាលពីជាង ២០០ ឆ្នាំមុនគ្រិស្ដសករាជ។ ផ្លូវនេះលាតសន្ធឹងជាង ៦ ៤០០គីឡូម៉ែត្រ តភ្ជាប់ពីតំបន់អាស៊ីបូព៌ា (អតីតរាជធានី ឆាងអាន) ទៅកាន់តំបន់អាស៊ីកណ្ដាល មជ្ឈិមបូព៌ា និងទ្វីបអឺរ៉ុប។ ក្រៅពីការនាំចេញសូត្រដ៏ល្បីល្បាញ ផ្លូវនេះដើរតួជាស្ពានតភ្ជាប់អរិយធម៌ វប្បធម៌ សាសនា និងបច្ចេកវិទ្យា (ដូចជាក្រដាស និងត្រីវិស័យ) រវាងពិភពលោកខាងកើត និងលោកខាងលិច៕

ខាងក្រោមនេះជាវិដេអូ៖