(ព្រះវិហារ)៖ នៅថ្ងៃទី២៤ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤នេះ ប្រទេសកម្ពុជានឹងរំលឹកខួបនៃការចាប់ផ្តើមសកម្មភាពឈ្លានពានប្រដាប់អាវុធរបស់យោធាថៃមកលើទឹកដីកម្ពុជា ដែលជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់មួយក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រជាតិ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីមានការបង្កហេតុ និងសកម្មភាពញុះញង់ជាបន្តបន្ទាប់ជាច្រើនលើកពីសំណាក់យោធាថៃ។

បើទោះបីជាពេលវេលាកន្លងផុតទៅអស់រយៈពេល១ឆ្នាំហើយក៏ពិតមែន ក៏សំឡេងទ្រហូរយំ និងភាពក្តុកក្តួលរបស់ប្រជាពលរដ្ឋខេត្តព្រះវិហារ នៅតែដិតដាមចំពោះទង្វើឈ្លានពានដ៏ព្រៃផ្សៃរបស់យោធាថៃមកលើទឹកដីកម្ពុជា។

ពលរដ្ឋភៀសសឹកពីផ្ទះសម្បែងបានបញ្ជាក់ថា ពួកគាត់នៅតែចងចាំមិនភ្លេចនូវការបាញ់ផ្លោង និងការទម្លាក់គ្រាប់បែករបស់យោធាថៃមកលើទីលំនៅដ្ឋាន សាលារៀន វត្តអារាម មន្ទីរពេទ្យ និងទីសាធារណៈនានា។

បើតាមអ្នកស្រី សៀន ឈាន់ អាយុ៤២ឆ្នាំ ដែលមានកូន៣នាក់ និងយុវតី ហួ ឈុនហៀង អាយុ១៦ឆ្នាំ មកពីភូមិអានសេះ ឃុំជាំក្សាន្ត ស្រុកជាំក្សាន្ត ខេត្តព្រះវិហារ បានរៀបរាប់ទាំងអួលដើមកថា ទង្វើឈ្លានពានរបស់យោធាថៃទាំងលើកទី១ និងលើកទី២ បានធ្វើឱ្យពួកគាត់បាត់បង់លំនៅដ្ឋាន ទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រាត់ប្រាស់គ្រួសារ។

អ្នកស្រីបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការបាញ់ផ្លោង និងទម្លាក់គ្រាប់បែកដោយគ្មានការជូនដំណឹងជាមុន បានបង្កការភ័យខ្លាច និងតក់ស្លុតយ៉ាងខ្លាំងដល់កុមារតូចៗ។

យុវតី ហួ ឈុនហៀង បានបង្ហាញអារម្មណ៍ឈឺចាប់ និងភ័យខ្លាចនៅជាប់ក្នុងចិត្តរបស់នាងជានិច្ច ដែលពីមុនមិននឹកស្មានថា មានសង្គ្រាមធ្វើឱ្យខ្លួនត្រូវបែកបាក់ក្រុមគ្រួសារ ដែលធ្លាប់តែរស់នៅកក់ក្តៅជួបជុំឪពុក ម្តាយ និងបងប្អូន។ ប៉ុន្តែបែរជាត្រូវឃ្លាតឆ្ងាយពីផ្ទះសម្បែង សាលារៀន និងភូមិឋានដែលធ្លាប់រស់នៅដោយសុខសាន្ត។

ដោយឡែកលោក យ៉ាន យេត ជាពលរដ្ឋភៀសសឹក បានរម្លឹកហេតុការណ៍ថា កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ យោធា បានផ្លោងកាំភ្លើងធំជាច្រើនធ្លាក់ចូលក្នុងតំបន់កាស៉ីអានសេះ និងទីតាំងផ្សេងទៀតក្នុងភូមិរបស់គាត់ ដែលធ្វើគាត់ភ័យយ៉ាងខ្លាំងក៏សម្រេចនាំប្រពន្ធកូនរត់ចោលផ្ទះតែម្តង។

«ខ្ញុំអត់ចោលផ្ទះសម្បែង ស្រែ ចម្ការ និងទឹករបស់ខ្ញុំទេ ខ្ញុំនឹក និងចង់វិលទៅរស់នៅវិញ»។ នេះជាការលើកឡើងបន្ថែមរបស់ពលរដ្ឋភៀសសឹកកំពុងស្នាក់ជម្រកបណ្តោះអាសន្ននៅភូមិតាកឹងបៃតង ឃុំថ្មី ស្រុកគូលែន ខេត្តព្រះវិហារ ជាទីតាំងដែលរាជរដ្ឋាភិបាលរៀបចំជូនពលរដ្ឋរងគ្រោះស្នាក់នៅ ដើម្បីរង់ចាំទាមទារទឹកដីតាមផ្លូវច្បាប់ ត្រឡប់មកវិញ ដែលយោធាថៃ បានចូលមកកាន់កាប់ដោយខុសច្បាប់ក្រោយបទឈប់បញ់រវាងកងទ័ពទាំងពីរ។

រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងប្រជាពលរដ្ឋ បានអំពាវនាវឱ្យសហគមន៍អន្តរជាតិ ជួយពន្លឿនការដោះស្រាយ ដោយឱ្យភាគីថៃដកកងទ័ព និងដកតំបន់ដែលកាន់កាប់ដោយខុសច្បាប់ ប្រគល់មកឱ្យកម្ពុជាវិញ ដើម្បីឱ្យពលរដ្ឋបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់ភូមិឋាន និងប្រកបអាជីវកម្មដូចដើមវិញ។

ការឈឺចាប់ និងការភ័យខ្លាចដែលបន្សល់ទុកដោយសកម្មភាពឈ្លានពានរបស់យោធាថៃ គឺជាការរំលឹកដ៏ជូរចត់មួយអំពីសារៈសំខាន់នៃការការពារអធិបតេយ្យភាពជាតិ និងការរក្សាសន្តិភាព។ ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាទាំងអស់នៅតែចងចាំជានិច្ចនូវព្រឹត្តិការណ៍នេះ ហើយបន្តប្រកាន់ខ្ជាប់នូវស្មារតីការពារបូរណភាពទឹកដីរបស់ខ្លួន៕