(ភ្នំពេញ)៖ ប្រធានាធិបតីអាមេរិក ដូណាល់ ត្រាំ កំពុងបើកទ្វារការទូតឡើងវិញទៅកាន់កូរ៉េខាងជើង ស្របពេលសង្គ្រាមនៅមជ្ឈិមបូព៌ា កំពុងទាញយកធនធានយោធាសំខាន់មួយចំនួនរបស់អាមេរិក ចេញពីតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក។ តើព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរនេះ មានទំនាក់ទំនងគ្នាខាងយុទ្ធសាស្ត្រដែរឬទេ?

Fresh Exclusive មានអត្ថបទវិភាគស៊ីជម្រៅមួយជុំវិញបញ្ហានេះ៖

នៅពេលសហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងជាប់ដៃក្នុងសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់ មានចលនាពីរនៅអាស៊ីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍៖ កប៉ាល់ផ្ទុកយន្តហោះ USS George Washington កំពុងចាកចេញពីតំបន់ Indo-Pacific ទៅកាន់មជ្ឈិមបូព៌ា ខណៈប្រធានាធិបតី Donald Trump បែរជាកាត់បន្ថយសមយុទ្ធយោធាជាមួយកូរ៉េខាងត្បូង និងបើកទ្វារទៅរកការជួបមេដឹកនាំកូរ៉េខាងជើង Kim Jong Un សាជាថ្មី។

តើព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះ គ្រាន់តែជាការកើតឡើងស្របពេលគ្នា ឬក៏វាបង្ហាញពីការកែសម្រួលយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ Washington៖ នៅពេលមិនអាចរក្សាកម្លាំងយោធាខ្លាំងដូចមុននៅគ្រប់តំបន់ តើអាមេរិក កំពុងប្រើការទូតដើម្បីបន្ថយហានិភ័យនៅកន្លែងមួយ ខណៈផ្តោតកម្លាំងទៅកន្លែងមួយទៀតឬ?

ចម្លើយនៅមិនទាន់អាចសន្និដ្ឋានបានទេ។ ប៉ុន្តែព្រឹត្តិការណ៍ដែលកំពុងកើតឡើងផ្តល់ភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការដាក់សំណួរនេះ។

*George Washington ចេញពី Pacific មិនមែនដោយសារអាស៊ីលែងសំខាន់ទេ
កប៉ាល់ផ្ទុកយន្តហោះ USS George Washington មិនត្រូវបានដកចេញពីតំបន់ Pacific ដោយសារសហរដ្ឋអាមេរិកចាត់ទុកថា អាស៊ីលែងមានសារៈសំខាន់នោះទេ។ មូលហេតុសំខាន់ គឺ តម្រូវការកម្លាំងនៅមជ្ឈិមបូព៌ា។

USS George Washington ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ Yokosuka ប្រទេសជប៉ុន ត្រូវបានបញ្ជូនទៅមជ្ឈិមបូព៌ា ដើម្បីជំនួស USS Abraham Lincoln ដែលបានបំពេញបេសកកម្មដ៏យូរ បន្ទាប់ពីការដាក់ពង្រាយជាច្រើនខែ និងមានសេចក្តីរាយការណ៍អំពីសម្ពាធលើនាវិក ការផ្គត់ផ្គង់ និងសុខុមាលភាពរបស់ពួកគេ។

ប៉ុន្តែ ការផ្លាស់ទី George Washington មានផលប៉ះពាល់ផ្នែកយុទ្ធសាស្ត្រ។ ការចាកចេញរបស់នាវានេះ នឹងធ្វើឱ្យសហរដ្ឋអាមេរិក គ្មានកប៉ាល់ផ្ទុកយន្តហោះប្រចាំការនៅតំបន់ Pacific ជាបណ្តោះអាសន្ន ខណៈតំបន់នេះជាសមរភូមិយុទ្ធសាស្ត្រដ៏សំខាន់មួយរបស់អាមេរិក។

ទោះជាយ៉ាងណា នេះមិនមានន័យថា សហរដ្ឋអាមេរិកបានទុកតំបន់ Pacific ឱ្យនៅទំនេរនោះទេ។ អាមេរិក នៅតែមានមូលដ្ឋានយោធា កងទ័ពជើងអាកាស នាវាមុជទឹក នាវាចម្បាំង និងបណ្តាញសម្ព័ន្ធមិត្តយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងតំបន់។

ប៉ុន្តែ កប៉ាល់ផ្ទុកយន្តហោះមានតួនាទីពិសេស ព្រោះវាមិនត្រឹមតែជាកម្លាំងប្រយុទ្ធប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជានិមិត្តរូបនៃវត្តមានយោធា សមត្ថភាពរារាំងគូប្រជែង និងសមត្ថភាពឆ្លើយតបយ៉ាងរហ័សចំពោះវិបត្តិ។

ដូច្នេះ ចំណុចដែលគួរចាប់អារម្មណ៍ មិនមែនថា «អាមេរិកចាកចេញពី Pacific» នោះទេ ប៉ុន្តែថា៖ នៅពេលសង្គ្រាមនៅមជ្ឈិមបូព៌ា ទាញយកកម្លាំងយោធាពីអាស៊ី តើ Washington នឹងប្រើអ្វីដើម្បីបំពេញចន្លោះនៃការរារាំងជាបណ្តោះអាសន្ននេះ?

*Trump បែរទៅបើកទ្វារការទូត ខណៈវត្តមានយោធាអាមេរិកនៅ Pacific កំពុងត្រូវកែសម្រួល
ស្របពេលកម្លាំងយោធាអាមេរិកមួយផ្នែក កំពុងត្រូវទាញទៅបំពេញតម្រូវការនៅមជ្ឈិមបូព៌ា លោកប្រធានាធិបតី Donald Trump ក៏បានបង្ហាញសញ្ញាមួយផ្សេងទៀតនៅឧបទ្វីបកូរ៉េ៖ កាត់បន្ថយសកម្មភាពយោធា ខណៈបើកទ្វារទៅរកការទូតជាមួយកូរ៉េខាងជើង។

នៅថ្ងៃទី១៦ ខែសីហា លោក Trump បានបញ្ជាឱ្យមន្ទីរបញ្ចកោណកាត់បន្ថយការចូលរួមរបស់អាមេរិកក្នុងសមយុទ្ធយោធារួមជាមួយកូរ៉េខាងត្បូង។ បន្ទាប់មក សហរដ្ឋអាមេរិក និងកូរ៉េខាងត្បូង បានកាត់បន្ថយសមយុទ្ធប្រចាំឆ្នាំ Ulchi Freedom Shield ពី១១ថ្ងៃមកត្រឹម៥ថ្ងៃ ព្រមទាំងកាត់បន្ថយសមយុទ្ធ នៅទីលានមួយចំនួន។

លោក Trump បានរិះគន់សមយុទ្ធទាំងនេះថា មានតម្លៃថ្លៃ និងបង្កការមិនពេញចិត្តដល់កូរ៉េខាងជើង ខណៈលោកក៏បានរំលឹកឡើងវិញអំពីទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោកជាមួយមេដឹកនាំកូរ៉េខាងជើង Kim Jong Un។

អ្វីដែលកាន់តែគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ គឺនៅថ្ងៃទី១៩ ខែសីហា លោក Trump បាននិយាយថា លោកមានគម្រោងជួប Kim Jong Un នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៦ ទោះបីមិនទាន់មានកាលបរិច្ឆេទជាក់លាក់ក៏ដោយ។

ដូច្នេះ សំណួរយុទ្ធសាស្ត្រដែលកើតឡើង គឺ៖ តើការបើកទ្វារការទូតទៅកាន់ក្រុង Pyongyang អាចជួយក្រុង Washington បន្ថយហានិភ័យនៃវិបត្តិថ្មីមួយនៅឧបទ្វីបកូរ៉េ ដែរឬទេ ខណៈធន ធានយោធាអាមេរិក កំពុងរងសម្ពាធពីមជ្ឈិមបូព៌ា?

*សង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់ អាចជាចំណុចភ្ជាប់ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរ
សង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់ កំពុងទាមទារធនធានយោធាអាមេរិកកាន់តែច្រើន។ កប៉ាល់ចម្បាំង George Washington ត្រូវបានទាញចេញពីតំបន់ Pacific ទៅជួយរក្សាកម្លាំងកប៉ាល់ចម្បាំងផ្ទុកយន្ត ហោះ នៅតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា ខណៈ កប៉ាល់ចម្បាំង Lincoln ត្រូវការចាកចេញ បន្ទាប់ពីការដាក់ពង្រាយដ៏យូរខែនោះមក។

នៅឧបទ្វីបកូរ៉េវិញ លោក Trump បានភ្ជាប់ការកាត់បន្ថយសមយុទ្ធ ទៅនឹងការមិនពេញចិត្តចំពោះកូរ៉េខាងត្បូង ដែលមិនជួយអាមេរិកក្នុងសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់។ រដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសកូរ៉េខាងត្បូង លោក Cho Hyun ក៏បាននិយាយដែរថា ការសម្រេចរបស់លោក Trump ហាក់ដូចជាមានបំណងដាក់សម្ពាធលើក្រុង Seoul ជុំវិញអ៊ីរ៉ង់ និងការវិនិយោគនៅអាមេរិក។

តើនេះអាចជាយុទ្ធសាស្ត្រមួយ៖ នៅពេលអាមេរិក ត្រូវបង្កើនកម្លាំងនៅតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា វ៉ាស៊ីនតោន មានហេតុផលកាន់តែច្រើន ក្នុងការមិនចង់ឱ្យវិបត្តិយោធាធំមួយទៀតផ្ទុះឡើង នៅអាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិកឡើយ។ ការបើកទ្វាររបស់លោក ត្រាំ ទៅរកលោក Kim អាចត្រូវបានមើលថា ជាការព្យាយាមបង្កើត «ចន្លោះដកដង្ហើមជាយុទ្ធសាស្ត្រមួយរយៈពេល» នៅអាស៊ី ខណៈអាមេរិកកំពុងផ្តោតធនធានទៅមជ្ឈិមបូព៌ា។

*ការទូតជាមួយលោក Kim អាចកាត់បន្ថយហានិភ័យមួយ ប៉ុន្តែមិនអាចបិទចន្លោះយុទ្ធសាស្ត្រទាំងមូលបានទេ
បើលោក Trump អាចបន្ធូរភាពតានតឹងជាមួយកូរ៉េខាងជើងបាន វាអាចជួយ Washington កាត់បន្ថយហានិភ័យ នៃការផ្ទុះវិបត្តិយោធាថ្មីមួយនៅឧបទ្វីបកូរ៉េ។ នេះមានសារៈសំខាន់កាន់តែខ្លាំង នៅពេលធនធានយោធាអាមេរិកមួយផ្នែកកំពុងរងសម្ពាធពីសមរភូមិផ្សេងទៀត។
ប៉ុន្តែ Indo-Pacific មិនមានតែកូរ៉េខាងជើងទេ។

អាមេរិកនៅតែប្រឈមនឹងបញ្ហាយុទ្ធសាស្ត្រធំៗពាក់ព័ន្ធនឹងចិន តៃវ៉ាន់ សមុទ្រចិនខាងកើត និងសមុទ្រចិនខាងត្បូង។ ជាពិសេស ការប្រកួតប្រជែងអំណាចយោធាជាមួយចិននៅតំបន់ Pacific នៅតែជាបញ្ហាធំ ខណៈចិនក៏កំពុងពង្រីកសមត្ថភាពនាវាចម្បាំង និងកប៉ាល់ផ្ទុកយន្តហោះរបស់ខ្លួន។

ហេតុនេះ ទោះបីការបើកទ្វារការទូតទៅកាន់លោក Kim Jong Un អាចជួយបន្ថយ ហានិភ័យមួយ នៅឧបទ្វីបកូរ៉េក៏ដោយ ក៏វាមិនអាចជំនួសតួនាទីរបស់ USS George Washington ក្នុងការបង្ហាញវត្តមានយោធា ការរារាំង និងសមត្ថភាពឆ្លើយតបរបស់អាមេរិកនៅទូទាំង Indo-Pacific បានទេ។

ដូច្នេះ ការទូតអាចជួយ Washington ទិញពេលវេលា និងបង្កើត “ចន្លោះដកដង្ហើមជាយុទ្ធសាស្ត្រ” នៅឧបទ្វីបកូរ៉េ ប៉ុន្តែវាមិនអាចបិទចន្លោះនៃការរារាំងយោធាដែលកើតឡើងពីការផ្លាស់ទីកម្លាំង ចេញពីតំបន់ Pacific ទាំងមូលបានទេ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
ដូច្នេះ តើការចាកចេញរបស់កប៉ាល់ USS George Washington ពី Indo-Pacific និងការងាករបស់លោក Trump ទៅរកលោក Kim Jong Un បង្ហាញថា អាមេរិកកំពុងប្តូរពីការរារាំងដោយយោធា ទៅការបន្ធូរភាពតានតឹង ដោយការទូតឬ?

ចម្លើយគឺ៖ មិនទាន់មានភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីនិយាយថា វាជាការប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រទាំងស្រុងទេ។ ប៉ុន្តែព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះបង្ហាញពីសម្ពាធយុទ្ធសាស្ត្រពិតប្រាកដមួយ៖ អាមេរិកកំពុងត្រូវបែងចែកធនធានយោធារវាងតំបន់សំខាន់ៗជាច្រើនក្នុងពេលតែមួយ។

ការបញ្ជូន George Washington ទៅ មជ្ឈិមបូព៌ា អាចបង្កើតចន្លោះកប៉ាល់ចម្បាំងជាបណ្តោះអាសន្ននៅតំបន់ Pacific។ ការបន្ធូរភាពតានតឹងជាមួយ Kim ប្រសិនបើជោគជ័យ អាចជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យមួយ នៅឧបទ្វីបកូរ៉េ។ ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសវត្តមានយោធារបស់អាមេរិកក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងបញ្ហាយុទ្ធសាស្ត្រផ្សេងទៀតនៅតំបន់ Indo-Pacific បានទេ។

ក្នុងបរិបទនេះ នៅពេលអាមេរិកមិនអាចដាក់កម្លាំងអតិបរមានៅគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងពេលតែមួយ ការទូតអាចក្លាយជាឧបករណ៍សម្រាប់បន្ថយហានិភ័យនៅកន្លែងមួយ ដើម្បីឱ្យកម្លាំងយោធាអាចផ្តោតទៅកន្លែងមួយទៀត។

សំណួរដែលត្រូវតាមដានបន្ទាប់គឺ៖ តើលោក Kim Jong Un នឹងទទួលយកដៃដែលលោក Trump កំពុងលូកទៅរកដែរឬទេ—ហើយបើមិនទទួល តើ Washington មានធនធានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទប់វិបត្តិធំពីរក្នុងពេលតែមួយបានដែរឬទេ?