ប្រជាពុទ្ធបរិស័ទជិតឆ្ងាយអញ្ជើញចូលរួមពិធីបុណ្យកាន់បិណ្ឌនៅវត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ ដែលមានព្រះសង្ឃគង់ចាំព្រះវស្សា និងសិក្សារៀនសូត្រជាង ១០០អង្គ
02-10-2026 14:32
(ក្រចេះ)៖ វត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ ដែលជាទីអារាមដ៏ចំណាស់មួយក្នុងស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ បានក្លាយទៅជាបូជនីយដ្ឋានទាក់ទាញប្រជាពុទ្ធបរិស័ទទីជិតឆ្ងាយច្រើនកុះករអញ្ជើញចូលរួមកាន់បិណ្ឌក្នុងរយៈពេល៦ថ្ងៃនេះ។
មកដល់ថ្ងៃសុក្រ ៦កើត ខែភទ្របទ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ព.ស.២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦នេះ ជាពិធីបុណ្យកាន់បិណ្ឌទី៦ហើយ។ រយៈពេល៦ថ្ងៃកន្លងមកនេះ វត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ បានទទួលប្រជាពុទ្ធបរិស័ទពីទីជិតឆ្ងាយយ៉ាងច្រើនកុះករអញ្ជើញចូលរួមកាន់បិណ្ឌនាំយកចង្ហាន់ និងទេយ្យទាននានាប្រគេនដល់ព្រះសង្ឃ ព្រមទាំងឧទ្ទិសកុសលដល់បុព្វការីជន និងញាតិសន្តានដែលបានធ្វើមរណកាល។
ប្រជាពុទ្ធបរិស័ទដែលបានអញ្ជើញទៅកាន់វត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ ក្រៅពីនាំយកទេយ្យទានប្រគេនព្រះសង្ឃ ឧទ្ទិសកុសលដល់បុព្វការីជនទៅតាមលំអានប្រពៃណីខ្មែរហើយនោះ ពួកគាត់ក៏បានអញ្ជើញទៅគោរពបូជាថ្វាយផ្កាភ្ញី ទៀនធូបដល់ព្រះនាងក្រពុំឈូក ព្រមទាំងបួងសួងសូមបានសម្រេចនូវក្តីបំណងប៉ងប្រាថ្នារបស់ខ្លួន។
ទន្ទឹមនឹងការអញ្ជើញមកចូលរួមប្រារព្ធពិធីកាន់បិណ្ឌរបស់ប្រជាពុទ្ធបរិស័ទជិតឆ្ងាយនេះ វត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ ដែលមានព្រះសិរីសម្ភារ៍ បណ្ឌិត អេង ផល្លា ជាព្រះចៅអធិការវត្ត ព្រមទាំងគណៈកម្មការ អាចារ្យវត្ត បានរៀបចំស្អិតស្អាងបរិវេណ ទីធ្លាវត្ត ព្រមទាំងទីសក្ការបូជានានា បានសមសួនដើម្បីបដិសណ្ឋារកិច្ចពុទ្ធបរិស័ទ និងញ៉ាំងឱ្យការបំពេញបុណ្យប្រកបដោយសទ្ធាជ្រះថ្លាំថែមទៀត។
វត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ ក្រៅពីជាទីប្រណិប័តន៍ធម៌អារ្យហើយនោះ បច្ចុប្បន្នក៏មានបើកសាលាបង្រៀនព្រះសង្ឃដែរ។ បច្ចុប្បន្នវត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ មានសមណសិស្ស និងសិស្សកំពុងសិក្សារៀនសូត្រប្រមាណ ១០៨អង្គ/នាក់។
សូមបញ្ជាក់ថា វត្តព្រះវិហារធំសសរ១០០ ត្រូវបានសាងសង់លើកដំបូងក្នុងសតវត្សរ៍ទី១៦ ដោយព្រះបាទចន្ទរាជា។ ក្នុងវត្តនេះ មានព្រះរាជចេតិយដែលកសាងឡើងដោយព្រះបាទចន្ទរាជានៅក្នុងឆ្នាំ១៥២៩ ពោលគឺមុនការកសាងវត្តទៅទៀត។ ទ្រង់បានបញ្ចុះព្រះរាជអដ្ឋិធាតុធីតារបស់ព្រះអង្គ ព្រះនាមព្រះអង្គម្ចាស់អនុជាតិក្សត្រីយ៍វភក័ក្ត្រ ឬ ព្រះនាងក្រពុំឈូក តមកបានបញ្ចុះព្រះរាជអដ្ឋិធាតុ ព្រះសត្ថាទី១ ព្រះជ័យជេដ្ឋាទី១ ព្រះរាជសំភារ ចៅពញាតូ ព្រះនាងព្រះម៉ែយួ បុប្ឋាវតី និងព្រះរាជវង្សានុវង្សជាច្រើនអង្គ។ លុះមកដល់ខែធ្នូ គ.ស ១៩៥៥ សម្ដេចព្រះឧបយុវរាជ នរោត្តម សីហនុ ទ្រង់បានស្ថាបនាព្រះចេតិយនេះជាថ្មី ហើយទ្រង់បានសម្ពោធឆ្លងព្រះចេតិយនេះ នៅថ្ងៃទី៣០ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៥៦។
បន្ទាប់ពីកសាងចេតិយរួច ព្រះរាជាបានឲ្យគេសាងសង់រោងបុណ្យប្រក់ស្បូវយ៉ាងស្រស់ស្អាត់មួយ ក្បែរចេតិយនោះ ដោយមានសសរចំនួន១០០ដើម។ ក្រោយពីសាងសងរោងបុណ្យរួច ព្រះរាជាត្រាស់បង្គាប់ឱ្យរៀបចំពិធីបុណ្យធំនៅជិតមាត់ទន្លេ ដែលនៅចម្ងាយពីឆ្ងាយពីព្រះចេតិយ និងរោងបុណ្យនេះ ដោយមានអ្នកចូលរួមច្រើនកុះករ។ នៅក្នុងពិធីបុណ្យនោះ ព្រះរាជាទ្រង់បានប្រសិទ្ធនាមរោងបុណ្យនោះថា «ព្រះវិហារធំ» លុះក្រោយមកទៀត ទីអារាមនេះ ក៏ត្រូវបានគេហៅថា «ព្រះវិហារធំសសរ១០០»។
រយៈពេល១០០ឆ្នាំក្រោយមក ព្រះវិហារដែលមានដំបូលប្រក់ស្បូវ ត្រូវបានបំផ្លាញដោយរន្ទះភ្លើងបាញ់ ដែលបានធ្វើអោយសសរ២៨ដើមឆេះអស់ ហើយនៅសល់សសរតែ៧២ ដើមប៉ុណ្ណោះ ហើយព្រះពុទ្ធបដិមាប្រលាក់ដោយផ្សែងភ្លើង។
ដោយសារគ្រោះធម្មជាតិនេះ ប្រជាជននៅទីនោះបានស្ថាបនាព្រះវិហារនេះឡើងវិញ ប៉ុន្តែមានសសរតែ៧២ដើមទេ។ រហូតមកដល់ឆ្នាំ១៩៧៨ ព្រះវិហារសសរ១០០ ត្រូវបានរុះរើ ហើយសាងសង់ឡើងវិញ ដោយមានបណ្ដោយ៣៥ម៉ែត្រ ទទឹង១៨ម៉ែត្រ មានកម្ពស់ ២៣ម៉ែត្រ និងសសរ១១៦ដើម។ ព្រះវិហារថ្មីត្រូវបានស្ថាបនារួចរាល់ និងបញ្ចុះសីមានៅថ្ងៃទី១៤ មករា ១៩៩៨។ បច្ចុប្បន្នព្រះវិហារ នេះមានសសរស៊ីម៉ងត៍ សុទ្ធចំនួន១១៦ដើម៕
