(ភ្នំពេញ)៖ ប្រសិនបើនិយាយថាគោលដៅចម្បងក្នុងការឆបោកតាមប្រព័ន្ធអនឡាញគឺជាដើម្បីបោកប្រាស់យកប្រាក់នោះ ដូច្នេះនៅពេលដែលបញ្ហាឆបោកនេះត្រូវបានយកទៅបញ្ចូលនៅក្នុងប្រធានបទស្តីពីការធ្វើបាបលើក្រុមជនជាតិភាគតិច បញ្ហាសិទ្ធិមនុស្ស និងជនភៀសខ្លួន ដោយលើកយកមកធ្វើជាលេសម្តងទៀត ដើម្បីប្រព្រឹត្តការឆបោកជាលើកទីពីរ ឬសូម្បីតែដើម្បីបង្កឲ្យមានភាពតានតឹងនៅក្នុងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ, សាធារណជនចាំបាច់ត្រូវចោទសួរនូវសំណួរមួយទៀតថា៖ តើអ្នកណាជាអ្នកលើកឡើងនូវរឿងរ៉ាវទាំងនេះ? តើអ្នកណាជាអ្នកទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីរឿងនេះផ្ទាល់? ហើយចុងក្រោយ តើអ្នកណាជាអ្នកទទួលរងនូវផលប៉ះពាល់ ឬខាតបង់ពិតប្រាកដ?

នៅក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥ នៅពេលដែលក្រសួងរតនាគារសហរដ្ឋអាមេរិកបានប្រកាសដាក់ទណ្ឌកម្មលើបណ្តាញឆបោកមួយចំនួននៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក្រសួងបានបញ្ជាក់ថា៖ ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ប្រជាពលរដ្ឋអាមេរិក បានខាតបង់ប្រាក់ជាង ១០ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក ដោយសារប្រតិបត្តិការឆបោកដែលមានប្រភពមកពីអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ការឆបោកតាមប្រព័ន្ធអនឡាញបានជះឥទ្ធិពលដោយផ្ទាល់ទៅលើសុវត្ថិភាពទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពលរដ្ឋអាមេរិក ការគ្រប់គ្រងបទល្មើសហិរញ្ញវត្ថុ និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការក្នុងការអនុវត្តច្បាប់ឆ្លងដែន។ ប្រជាពលរដ្ឋអាមេរិកនៅតែបន្តទទួលរងនូវការឆបោក ហើយបច្ចុប្បន្ននេះការបោកប្រាស់នេះបានលេចចេញនូវរូបរាងថ្មីមួយទៀត។

យោងតាមអត្ថបទមួយរបស់សារព័ត៌មានកាណាដាឈ្មោះ «The Bureau» បុរសជនជាតិភាគតិចអ៊ុយហ្គួរ (Uyghur)ម្នាក់មកពីខេត្តស៊ីនជាំង ប្រទេសចិន ដែលបានប្រើប្រាស់ឈ្មោះក្លែងក្លាយថា «ស៊ូឡៃម៉ាន់ អាស៊ីស (Sulayman Aziz)» ត្រូវបានបង្ខំឲ្យធ្វើការងារដោយខុសច្បាប់ ចាប់តាំងពីគាត់នៅរៀនថ្នាក់វិទ្យាល័យមកម៉្លេះ។

បន្ទាប់មកគាត់បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសកម្ពុជាតាមរយៈអ្នកសម្របសម្រួលម្នាក់ ហើយត្រូវបានគេលក់ឲ្យទៅទីតាំងប្រព្រឹត្តបទល្មើសឆបោកមួយដោយត្រូវបានគេគ្រប់គ្រងនិងធ្វើបាបយ៉ាងខ្លាំង។ ក្រោយមក តាមរយៈការជួយពីបុគ្គល Rukiye Turdush ដែលនៅក្នុងសហគមន៍ជនជាតិភាគតិចអ៊ុយហ្គួរ (Uyghur) ក្នុងប្រទេសកាណាដា ដោយបានចរចាជាមួយភាគីប្រព្រឹត្តបទល្មើសឆបោកនោះ ហើយចុងក្រោយបានបង់ប្រាក់ត្រឹមតែ ៥,០០០ ដុល្លារអាមេរិក ដើម្បីទទួលបានសេរីភាពឡើងវិញ។ គាត់បានទៅដល់ប្រទេសកាណាដានៅក្នុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ បន្ទាប់មកបានចុះហត្ថលេខាលើលិខិតបញ្ជាក់លាយលក្ខណ៍អក្សរមួយដែលធ្វើឡើងក្រោមសច្ចាប្រណិធាន ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាសិទ្ទិមនុស្សរបស់ជនជាត់ភាគតិចអ៊ុយហ្គួរ (Uyghur)។

នេះគឺជារឿងរ៉ាវផ្ទាល់ខ្លួនមួយដែលបង្កឲ្យមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។ ការចាប់បង្ខំឲ្យធ្វើការងារ ការជួញដូរមនុស្សឆ្លងដែន អំពើហិង្សានៅក្នុងទីតាំងប្រព្រឹត្តបទល្មើសឆបោក ព្រមទាំងការធ្វើបាបលើក្រុមជនជាតិភាគតិច និងជនភៀសខ្លួន សុទ្ធតែជាបញ្ហាដែលងាយទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ពីសារព័ត៌មាន និងអង្គការសិទ្ធិមនុស្សលោកខាងលិច។ ប៉ុន្តែ រឿងរ៉ាវកាន់តែមានឥទ្ធិពលខ្លាំងប៉ុណ្ណា គឺគួរតែកាន់តែអាចទប់ទល់នឹងការត្រួតពិនិត្យបានប៉ុណ្ណោះដែរ។ សេចក្តីរាយការណ៍បានថ្លែងថា ស៊ូឡៃម៉ាន់ត្រូវបានគេលក់ទៅឲ្យទីតាំងប្រព្រឹត្តបទល្មើសឆបោក ហើយត្រូវបានទទួលជំនួយពីអ្នកផ្សេងដោយជួយបង់ប្រាក់រំដោះគាត់ចេញពីទីតាំងប្រព្រឹត្តបទល្មើសឆបោក ប៉ុន្តែមានចំណុចមួយចំនួនដែលមានភាពមិនប្រក្រតី៖ បុរសរូបនេះអះអាងថាត្រូវបានជាប់ឃុំនៅក្នុងប្រទេសចិន ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះបែរជាអាចចាកចេញពីប្រទេសចិនបាន, អះអាងថាត្រូវបានគេធ្វើបាបយ៉ាងឃោរឃៅ ដោយគ្មានមនុស្សធម៌នៅក្នុងទីតាំងប្រព្រឹត្តបទល្មើសឆបោក ប៉ុន្តែនៅតែអាចប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមដើម្បីស្វែងរកជំនួញបាន រហូតដល់ពេលមកដល់ប្រទេសកាណាដា គាត់ក៏អាចទទួលបានសិទ្ធិពិសេសមួយភ្លាមៗក្នុងការចុះហត្ថលេខាលើសេចក្តីប្រកាសនយោបាយ។

លើសពីនេះ សេចក្តីថ្លែងការណ៍បានតភ្ជាប់បទពិសោធន៍ការងាររបស់គាត់នៅក្នុងប្រទេសចិន បទពិសោធន៍នៅក្នុងទីតាំងប្រព្រឹត្តបទល្មើសឆបោក និងស្ថានភាពជនភៀសខ្លួនរបស់គាត់នៅប្រទេសកាណាដាឲ្យក្លាយទៅជាបញ្ហាតែមួយដែលបញ្ហានេះស្របទៅនឹងបញ្ហាប្រធានបទសិទ្ធិមនុស្ស និងជាតិសាសន៍ដែលសហរដ្ឋអាមេរិកបានលើកឡើងជាយូរមកហើយនោះ ហើយចោទជាចម្ងល់អំពីគោលនយោបាយរបស់ប្រទេសកាណាដាចំពោះប្រទេសចិន។